੮੨. ਮੁਖਾ

ਇਹਾਪਿ ਪਸਜ੍ਜੇਯ੍ਯ ਮਧੁ ਅਸ੍ਮਿਂ ਘਟੇ ਅਤ੍ਥੀਤਿ ਏਤ੍ਥਾਪਿ ਪਯੋਗੇ ਮਧੁਰਨ੍ਤਿ ਰਪ੍ਪਚ੍ਚਯੋ ਪਾਪੁਣੇਯ੍ਯ ਮਧੁਮ੍ਹਿ ਅਭਿਧੇਯ੍ਯਤਿ ਅਧਿਪ੍ਪਾਯੋ. ਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀਤਿ ਨਗਾ. ਯਜ੍ਜਪਿ ਊਸਵਾਚ੍ਚਾਦੋ ਪਹੂਤਾਦਿਵਿਸਯਾਯਾਤ੍ਥਿਤਾਯ ਸਮ੍ਭਵੋ, ਤਥਾਪਿ ਞੁਸਾਦਿਵਤੋ ਪਚ੍ਚਯ(ਤ੍ਥ)ਤ੍ਤੇਨ ਵਚਨਿਚ੍ਛਾਭਾਵਾ ਞੁਸਵਾ ਘਟੋਚ੍ਚਾਦਿ ਨ ਸਿਜ੍ਝਤਿ ਤਸ੍ਮਾ ਪਹੂਤਾਦਿਵਿਸਯਾਤ੍ਥਿਤਾਸਮ੍ਭਵੇਪਿ ਤਂਵਤੋ-ਤ੍ਥਸ੍ਸ ਪਚ੍ਚਯ(ਤ੍ਥ)ਤ੍ਤੇਨ ਞੁਸਰੋ ਦੇਸੋਤਿ ਵਤ੍ਤੁ ਮਿਚ੍ਛਾਯਂ ਪਚ੍ਚਯੋ ਯਥਾ ਸਿਯਾ ਅਞ੍ਞਤ੍ਰਮਾਭਵਿਚ੍ਚੇਵਮਤ੍ਥੋ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬੋਤਿ ਆਹ- ‘ਇਤਿ’ਚ੍ਚਾਦਿ. ਕੁਞ੍ਜਵਾਤਿਏਤ੍ਥ ਕੁਞ੍ਜਸਦ੍ਦੋ ਤਿਣਲਤਾਦ੍ਯਚ੍ਛਾਦਿਤਪਬ੍ਬਤੇਕਦੇਸੇ ਵਤ੍ਤਤੇ.