੧੦੪.ਤਿ

‘‘ਵਾਨੇਕਞ੍ਞਤ੍ਥੇ’’ਤਿ (੩-੧੭) ਵਿਕਪ੍ਪਾਨੁਵਤ੍ਤਨਤੋ ਅਯੁਤ੍ਤਤ੍ਤਾਭਾਵਂ ਦਸ੍ਸੇਤਿ‘ਨਯਿਦਮਯੁਤ੍ਤ’ਨ੍ਤਿ, ਯੁਤ੍ਤਤਾ ਚਾਸ੍ਸ ਪਾਠੇ ਬ੍ਯਭਿਚਾਰ ਦਸ੍ਸਨਤੋਤਿ ਵਤ੍ਤੁਮਾਹ-‘ਨਪੁਂਸਕੇ’ਚ੍ਚਾਦਿ, ਪਾਠਾਨੁਗਤਾ ਹਿ ਸੁਤ੍ਤਰਚਨਾ, ਵਿਕਪ੍ਪਾਨੁਵਤ੍ਤਿਯਾ ਅਨਪੁਂਸਕਮਿਦਮੇਵ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਸ ਕ੍ਵਚਿ ਬ੍ਯਭਿਚਾਰਤ੍ਤੇ ਞਾਪਕਨ੍ਤਿ ਵਤ੍ਤੁਮਾਹ-‘ਤਸ੍ਸ ਚਾ’ਤਿਆਦਿ, ਅਵਸ੍ਸਮੇਵਮੇਤ੍ਥ ਅਤ੍ਥੋ ਗਹੇਤਬ੍ਬੋ, ਅਞ੍ਞਥਾ ਯਥਾਵਟ੍ਠਿਤਪਾਠਾਨੁਕ੍ਕਮੇਨਾਤ੍ਥਗ੍ਗਹਣੇ ਸਤਿ ਸੁਤ੍ਤਸ੍ਸ [ਸੁਤ੍ਤਸ੍ਸਾ (ਪੋਤ੍ਥਕੇ)] ਮੁਖ੍ਯਤ੍ਤਪ੍ਪਤੀਤਿਤੋ ਕਥਨ੍ਤਮਞ੍ਞਸ੍ਸ ਞਾਪਕਂ ਭਵੇਯ੍ਯ, ਮੁਖ੍ਯਭਾਵੇ ਹਿ ਞਾਪਕਤ੍ਥਂ ਨ ਯੁਜ੍ਜੇਯ੍ਯ.