੧੬੨. ਲ੍ਤੁ

ਪਚ੍ਚਯਇਚ੍ਚਾਦਿਨਾ ‘‘ਪਚ੍ਚਯਗ੍ਗਹਣੇ ਯਸ੍ਮਾ ਸੋ ਵਿਹਿਤੋ ਤਦਾਦਿਨੋ ਤਦਨ੍ਤਸ੍ਸ ਚ ਗਹਣ’’ਨ੍ਤਿ ਞਾਯਂ ਦਸ੍ਸੇਤਿ, ਤਤ੍ਥ ਯਤੋ ਵਿਹਿਤੋ ਤਂ ਵਿਨਾ ਨ ਭਵਤਿ ਪਚ੍ਚਯੋਤ੍ਯਨੇਨ ਞਾਯੇਨ ਪਤ੍ਤੋਯੇਵਾਤ੍ਥੋ ਆਖ੍ਯਾਯਤੇ ‘ਪਚ੍ਚਯਗ੍ਗਹਣੇ ਯਸ੍ਮਾ ਸੋ ਵਿਹਿਤੋ, ਤਦਾਦਿਨੋ ਗਹਣ’ਨ੍ਤਿ, ‘‘ਵਿਧਿਬ੍ਬਿਸੇਸਨਨ੍ਤਸ੍ਸੇ’’ਤਿ ਤਦਨ੍ਤਗ੍ਗਹਣਂਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਯਤੇ ‘ਤਦਨ੍ਤਸ੍ਸ ਚ ਗਹਣ’ਨ੍ਤਿ, ਸੋ ਪਕਤਿਵਿਸੇਸੋ ਆਦਿ ਯਸ੍ਸ ਸਮੁਦਾਯਸ੍ਸ ਸੋ ਤਦਾਦਿ, ਸੋ ਪਚ੍ਚਯੋ-ਨ੍ਤੇ ਯਸ੍ਸ ਸਮੁਦਾਯਸ੍ਸ ਸੋ ਤਦਨ੍ਤੋ, ਤਾਦਿਸਸ੍ਸ ਤਦਾਦਿਤਦਨ੍ਤਸਮੁਦਾਯਵਿਸੇਸਸ੍ਸ ਗਹਣਂ, ਨ ਤੁ ਤਦਨ੍ਤਮਤ੍ਤਸ੍ਸੇਤ੍ਯਤ੍ਥੋ, ਇਹ ਤੁ ਤਦਨ੍ਤਗ੍ਗਹਣਮੇਵਾਨੁਰੂਪਨ੍ਤਿ’ ਦਸ੍ਸੇਤੁਮਾਹ-‘‘ਕਤ੍ਤਰਿ ਲ੍ਤੁਣਕਾ’’ਤਿ ਇਮਿਨਾ ਤ੍ਯਾਦਿ, ਤਦਾਦਿਤਦਨ੍ਤ ਸਮੁਦਾਯਸ੍ਸ ਤੁ ਗਹਣੇ ਫਲਂ ‘ਬ੍ਯਜਿਗਿਸੀ’ਤਿਆਦੀਸੁ ਦਟ੍ਠਬ੍ਬਂ, ਤਞ੍ਚ ‘‘ਤੁਂਸ੍ਮਾ ਲੋਪੋਚਿਚ੍ਛਾਯਂ ਤੇ’’ਤਿ (੫-੪) ਸੁਤ੍ਤੇ ਸਯਮੇਵ ਵਕ੍ਖਤਿ.