੧੬੫. ਸਲੋ

ਕਚ੍ਚਾਯਨੇ ‘‘ਸਕਮਨ੍ਧਾਤਾਦੀਨਞ੍ਚੇ’’ਤਿ (੨-੩-੪੪) ਸੁਤ੍ਤਿਤਂ, ਸੋਪਿ ਲ੍ਤ੍ਵਨ੍ਤੋਯੇਵਾਤ੍ਯਭਿਮਤਸਿਦ੍ਧੀਤਿ ਦਸ੍ਸੇਤੁਂ ਵੁਤ੍ਤਿਯਮੁਦਾਹਟਂਤ੍ਯਾਹ- ‘ਸਕਮਨ੍ਧਾਤੁ’ਇਚ੍ਚਾਦਿ, ਲ੍ਤ੍ਵਨ੍ਤੋ ਮਨ੍ਧਾਤੁਸਦ੍ਦੋ ਅਤ੍ਥੀਤਿ ‘ਸਕਮਨ੍ਧਾਤੁ’ ਸਦ੍ਦੋਪਿ ਲ੍ਤ੍ਵਨ੍ਤੋਤਿ ਸਜ੍ਝਾਹਾਰੋ ਪਦਸਮ੍ਬਨ੍ਧੋ ਦਟ੍ਠਬ੍ਬੋ, ਤਤੋਪੀਤਿ ਨ ਕੇਵਲਂ ਕਤ੍ਤੁਤੋਵ, ਮਨ੍ਧਾਤੁਸਦ੍ਦਸ੍ਸ ਲ੍ਤ੍ਵਨ੍ਤਤਂ ਸਾਧੇਤ੍ਵਾ ਸਕਮਨ੍ਧਾਤੁਸਦ੍ਦਮ੍ਪਟਿਪਾਦੇਤੁਂ ‘ਸਬ੍ਬੇਸ’ਨ੍ਤਿਆਦਿਮਾਹ.