੧੪. ਸਤ੍ਤ

ਕਿਨ੍ਤਂ ਆਧਿਕ੍ਯਮਿਚ੍ਚਾਹ- ‘ਅਧਿਕਾਧਿਕੀਸਮ੍ਬਨ੍ਧੋ’ਤਿ, ਅਧਿਕੋ ਅਸ੍ਸ ਅਤ੍ਥੀਤਿ ਅਧਿਕੀ=ਖਾਰੀ, ਅਥਾਧਿਕੀਵਿਨਿਮੁਤ੍ਤੇ ਅਧਿਕਾਧਿਕਿਸਮ੍ਬਨ੍ਧੋ ਕਥਮਵਸੀਯਤੇ ਨਹ੍ਯਤ੍ਰਾਧਿਕੀ ਕੋਚਿ ਸੂਯਤਿਚ੍ਚਾਹ-‘ਨਵਿਨੇ’ਚ੍ਚਾਦਿ, ਇਤਿ ਸਦ੍ਦੋ ਹੇਤੁਮ੍ਹਿ ਯਥਾਵੁਤ੍ਤਸਮ੍ਬਨ੍ਧਸਾਧਨੋ, ਤਦੋਪਸਦ੍ਦੇਨਯੋਗੋਤਿ ਤਦਾ ਉਪਸਦ੍ਦੇਨਾਧਿਕਿਨੋਯੋਗੋਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਦ੍ਵਿਟ੍ਠਤ੍ਤਾ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਸ੍ਸ ਅਧਿਕਸ੍ਸਾਪ੍ਯੁਪਸਦ੍ਦੇਨ ਯੋਗਾ ਤਤੋਪਿ ਕਸ੍ਮਾ ਨ ਸਤ੍ਤਮੀਤ੍ਯਾਹ-‘ਅਧਿਕਮ੍ਹਾਤ੍ਵਿ’ਚ੍ਚਾਦਿ, ਯਥਾ ਏਕਾਯੇਵ ਵਿਭਤ੍ਤਿਯਾ ਉਭਯਗਤਸ੍ਸਾਪਿ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਸ੍ਸ ਜੋਤਿਤਤ੍ਤਾ ਵਿਜ੍ਜੁਸਙ੍ਖਾਤਲਕ੍ਖਿਯਾ ਸਤ੍ਤਮ੍ਯਭਾਵੋ, ਏਵਮਿਧਾ ਪੀਤਿ ਪੁਬ੍ਬੇ ਵੁਤ੍ਤਸਮਾਧਿਮਤਿਦਿਸਨ੍ਤੋ ਆਹ-‘ਲਕ੍ਖਿਤਾ ਵਿਯ ਸਤ੍ਤਮ੍ਯ ਭਾਵੋ’ਤਿ, ‘‘ਮਾਣਿਕਾ ਚਤੁਰੋਦੋਣਾ, ਖਾਰਿਤ੍ਥੀ ਚਤੁਮਾਣਿਕਾ’’.