੩੭. ਏਓ

ਨਨੁ ‘‘ਵਿਤਿਸ੍ਸੇਵੇ ਵਾ’’ਤਿ (੧-੩੬) ਵੋਤ੍ਯਨੁਵਤ੍ਤਿਯ ਅਵਣ੍ਣੇ ਏਓਨਂ ਵੋ ਹੋਤੀਤਿ ਚ ਸਕ੍ਕਾ ਵਿਞ੍ਞਾਤੁਂ, ਤਥਾ ਸਤਿ ‘ਅਵਣ੍ਣੇ ਕ੍ਵਚਿ ਵੋ ਹੋਤੀ’’ਤਿ ਵਤ੍ਤਬ੍ਬਂ ‘ਅਹੋਤਿ ਵਾ’ਤਿ ਕਸ੍ਮਾ ਵੁਤ੍ਤਨ੍ਤਿ ਚੋਦਨਮਾਸਙ੍ਕਿਯਾਹ-‘ਓਕਾਰਸ੍ਸਪਿ’ਚ੍ਚਾਦਿ, ਠਾਨਿਭਾਵੇਨ ਨਿਦ੍ਦਿਟ੍ਠਤ੍ਤਾਤਿ ‘‘ਏਓਨ’’ਨ੍ਤਿ (੧-੩੧) ਵਕਾਰਾਦੇਸਸ੍ਸ ਵਿਜ੍ਜਮਾਨਤ੍ਤਾ ਵਕਾਰਾਦੇਸਮ੍ਪਤਿ ਪੁਨ ਓਕਾਰੋ ਠਾਨਿਭਾਵੇਨ ਨਿਦ੍ਦਿਸਿਤਬ੍ਬੋ ਨ ਸਿਯਾਤਿ ਅਧਿਪ੍ਪਾਯੇਨਾਹ, ਨ ਨਿਮਿਤ੍ਤਨ੍ਤਿ ਏਓਨਂ ਵਕਾਰਾਦੇਸਤ੍ਥਂ ਅਵਣ੍ਣੋ ਕਾਰਣਂ ਨ ਹੋਤੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ, ਅਞ੍ਞਥਾਤਿ ਅਵਣ੍ਣਸ੍ਸ ਨਿਮਿਤ੍ਤਤ੍ਤੇ, ਓਕਾਰਂ ਨ ਪਠੇਯ੍ਯਾਤਿ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧੋ, ਮਕਾਰਾਗਮੇ’ਯਾਚ ਕਮਾਗਤੇ ਅਗ੍ਗਮਕ੍ਖਾਯਤੀ’ਤਿ, ਸ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤਿ ਵਿਗ੍ਗਯ੍ਹ ਤਨਪ੍ਪਚ੍ਚਯੇ ਤਦ੍ਧਿਤਵੁਤ੍ਤਿਯਂ ਵਿਭਤ੍ਤਿਯਾ ‘‘ਏਕਤ੍ਥਤਾਯਂ’’ਤਿ (੨-੧੧੯) ਲੋਪੇ ਅਕਾਰਾਦੇਸੇ ਦੀਘੇਚ ਸ੍ਯਾਦਿਮ੍ਹਿ ਸ੍ਵਾਤਨਂ ਦ੍ਵਿਤ੍ਤੇ ਹਿਯ੍ਯਤ੍ਤਨਂ. ਸ੍ਵਾਤਨਨ੍ਤਿਆਦੀਸੁ ਨਿਚ੍ਚਂ, ਇਧ ਨਹੋਤਿ ਪਰੇਚ ਨ ਵਿਜਾਨਨ੍ਤੀਤਿ.