੨੧. ਮਾਨੁਬਨ੍ਧੋ

ਯਦਿਨਿਦ੍ਧਾਰਣੇ ਛਟ੍ਠੀ ਅਨ੍ਤਸ੍ਸਾਵਿਸੇਸਿਤਤ੍ਤਾ ਅਵਿਸੇਸੇਨ ਯਤੋ ਕੁਤੋਚਿ ਅਨ੍ਤਤੋ ਬਾਨੁਬਨ੍ਧੋ ਪਰੋ ਸਿਯਾ, ਨ ਹਿ ਦੁਤਿਯਂ ਸਰਗ੍ਗਹਣਮਤ੍ਥਿ, ਯੇਨਾਨ੍ਤੋ ਵਿਸੇਸੀਯਤੇਚ੍ਚਾਹ-‘ਨਿਦ੍ਧਾਰਣ’ਮਿਚ੍ਚਾਦਿ, ਕਾਰਣਮਾਹ-‘ਸੁਤਤ੍ਤਾ’ਤਿ, ‘ਸਰਾਨ’ਨ੍ਤਿ ਸੁਤਤ੍ਤਾਤਿ ਅਤ੍ਥੋ, ਤੇਨ ‘‘ਸੁਤਾਨੁਮਿਤੇਸੁਸੁਤਸਮ੍ਬਨ੍ਧੋਬਲਵਾ’’ਤਿ ਰੁਨ੍ਧਤੀਤੇਤ੍ਥਧਕਾਰਸ੍ਸਾ ਨੁਮਿਤਸ੍ਸ ਮਂ ਨ ਹੋਤੀਤਿ ਦੀਪੇਤਿ, ਸਮਾਨ ਜਾਤਿਯਸ੍ਸੇਵ ਲੋਕੇ ਨਿਦ੍ਧਾਰਣਪ੍ਪਤੀਤਿ ਹੋਤਿਚ੍ਚਾਹ-‘ਤਥਾ ਹਿ’ਚ੍ਚਾਦਿ, ਯਥਾ’ਕਣ੍ਹਾ ਗਾਵੀਨਂ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਖੀਰਤਮਾ’ਤਿ ਵੁਤ੍ਤੇ ਅਵਿਸੇਸਿਤਤ੍ਤੇਪਿ ਕਣ੍ਹਾਯ ਕਣ੍ਹਾਗਾਵੀਯੇਵ ਪਤੀਯਤੇ, ਤਥੇਹਾਪਿ ਸਰਾਨਂ ਮਜ੍ਝੇ ਅਨ੍ਤਾਤ੍ਯਨ੍ਤਤ੍ਤੇਨ ਨਿਦ੍ਧਾਰਿਯਮਾਨੋ ਸਮਾਨਜਾਤਿਯੋ ਸਰੋਯੇਵ ਪਤੀਯਤੇ, ਤੇਨ ਸਰਾਨਂ ਯੇਵਾਨ੍ਤਾਪਰੋ ਭਵਿਸ੍ਸਤੀਤਿ ਭਾਵੋ, ਵਿਸੇਸਨਤ੍ਤੋਤਿ ‘‘ਞਿਲਤਸ੍ਸੇ’’ਤਿ (੫-੧੬੩) ਸੁਤ੍ਤੇ ਅਸ੍ਸਾਤਿ ਵੁਤ੍ਤੇ ਅਯਮੇਵੇਤਿ ਨਿਯਮਾਭਾਵਾ ਯਸ੍ਸਕਸ੍ਸਚਿ ਅਕਾਰਸ੍ਸ ਞਿਪ੍ਪਤ੍ਤਿ, ਤੇਨਾਨਿਟ੍ਠਪ੍ਪਤ੍ਤੀਤਿ ਲਾਨੁਸਙ੍ਗਿਸ੍ਸੇਵ ਅਸ੍ਸਾਤਿ ਲਸ੍ਸ ਯਂ ਵਿਸੇਸਨਤ੍ਤਂ ਤਂ ਅਤ੍ਥੋ ਪਯੋਜਨਮਸ੍ਸ ‘‘ਕਤ੍ਤਰਿਲੋ’’ਤਿ (੫-੧੮) ਲਕਾਰਸ੍ਸਾਤਿ ਵਿਸੇਸਨਤ੍ਥੋ ਲਕਾਰੋ, ਇਧੇਵਾਤਿ ਇਮਸ੍ਮਿਂ ‘‘ਮਾਨੁਬਨ੍ਧੋ’’ਤਿਆਦਿਸੁਤ੍ਤੇਯੇਵ.