૩. દ્વેભાગસિક્ખાપદવણ્ણના

ગહેતબ્બાતિ યથા કાળકા અધિકા ન હોન્તિ, તથા ગહેતબ્બા. ઠપેત્વા ચેત્થ કાળકઓદાતે અવસેસા ગોચરિયેસુયેવ સઙ્ગહં ગચ્છન્તીતિ (સારત્થ. ટી. ૨.૫૫૨) દટ્ઠબ્બં. એત્થ ચ દ્વે ભાગાતિ ઉક્કટ્ઠપરિચ્છેદો કાળકાનં અધિકગ્ગહણસ્સ પટિક્ખેપવસેન સિક્ખાપદસ્સ પઞ્ઞત્તત્તા. તસ્મા કાળકાનં ભાગદ્વયતો અધિકં ન વટ્ટતિ, ઊનકં વટ્ટતિ. તેનાહ ‘‘એકસ્સાપી’’તિઆદિ. એકસ્સાપિ કાળકલોમસ્સ અતિરેકભાવેતિ તુલાય ધારયિત્વા ઠપિતેસુ અન્તમસો વાતવેગેનપિ પહિતસ્સ એકસ્સાપિ કાળકલોમસ્સ અધિકભાવે સતીતિ અત્થો. ‘‘તતિયં ઓદાતાનં, ચતુત્થં ગોચરિયાન’’ન્તિ ઇદં પન હેટ્ઠિમપરિચ્છેદો તેસં અધિકગ્ગહણે પટિક્ખેપાભાવતો. તસ્મા તેસં વુત્તપ્પમાણતો અધિકમ્પિ વટ્ટતિ.

એત્થ ચ ‘‘ઇદં મે, ભન્તે, સન્થતં અનાદિયિત્વા દ્વે તુલે સુદ્ધકાળકાનં એળકલોમાનં, તુલં ઓદાતાનં, તુલં ગોચરિયાનં સન્થતં કારાપિતં નિસ્સગ્ગિય’’ન્તિ (પારા. ૫૫૪) ઇમિના નયેન નિસ્સજ્જનવિધાનં વેદિતબ્બં. આદાય ચ વુત્તપરિચ્છેદેન અનાદાય ચ કરણતો કિરિયાકિરિયં. સેસન્તિ પુબ્બપયોગદુક્કટચતુક્કપાચિત્તિયાદિકં. અયં પન વિસેસો – તુલં ઓદાતાનં તુલં ગોચરિયાનં આદિયિત્વા કરણે, બહુતરં ઓદાતાનં બહુતરં ગોચરિયાનં આદિયિત્વા કરણે, સુદ્ધં ઓદાતાનં સુદ્ધં ગોચરિયાનં આદિયિત્વા કરણે ચ અનાપત્તીતિ.

અઙ્ગેસુ પન પઠમઙ્ગં કાળકાનં દ્વેભાગતો અતિરેકભાવોતિ દટ્ઠબ્બં. ઇમાનિ તીણિ ન કેવલં અનિસ્સટ્ઠાનેવ પરિભુઞ્જિતું ન વટ્ટન્તીતિ આહ ‘‘ઇમાનિ પના’’તિઆદિ. ‘‘પરિભુઞ્જિતું ન વટ્ટન્તી’’તિ ઇમિના યદિ પરિભુઞ્જતિ, દુક્કટન્તિ દસ્સેતિ.

દ્વેભાગસિક્ખાપદવણ્ણના નિટ્ઠિતા.