૧૪. આસવક્ખયસુત્તં

૯૨૨. ‘‘ઇમેસઞ્ચ પનાહં, આવુસો, ચતુન્નં સતિપટ્ઠાનાનં ભાવિતત્તા બહુલીકતત્તા આસવાનં ખયા અનાસવં ચેતોવિમુત્તિં પઞ્ઞાવિમુત્તિં દિટ્ઠે ધમ્મે સયં અભિઞ્ઞા સચ્છિકત્વા ઉપસમ્પજ્જ વિહરામી’’તિ. ચુદ્દસમં.

દુતિયો વગ્ગો.

તસ્સુદ્દાનં –

મહાભિઞ્ઞં ઇદ્ધિ દિબ્બં, ચેતોપરિયં ઠાનં કમ્મં;

સબ્બત્થધાતુધિમુત્તિ, ઇન્દ્રિયં ઝાનં તિસ્સો વિજ્જાતિ.

અનુરુદ્ધસંયુત્તં અટ્ઠમં.