૧૨. બાહિરાનત્તહેતુસુત્તં

૧૪૫. ‘‘રૂપા, ભિક્ખવે, અનત્તા. યોપિ હેતુ, યોપિ પચ્ચયો રૂપાનં ઉપ્પાદાય, સોપિ અનત્તા. અનત્તસમ્ભૂતા, ભિક્ખવે, રૂપા કુતો અત્તા ભવિસ્સન્તિ! સદ્દા… ગન્ધા… રસા… ફોટ્ઠબ્બા… ધમ્મા અનત્તા. યોપિ હેતુ, યોપિ પચ્ચયો ધમ્માનં ઉપ્પાદાય, સોપિ અનત્તા. અનત્તસમ્ભૂતા, ભિક્ખવે, ધમ્મા કુતો અત્તા ભવિસ્સન્તિ! એવં પસ્સં, ભિક્ખવે, સુતવા અરિયસાવકો રૂપેસુપિ નિબ્બિન્દતિ, સદ્દેસુપિ… ગન્ધેસુપિ… રસેસુપિ… ફોટ્ઠબ્બેસુપિ… ધમ્મેસુપિ નિબ્બિન્દતિ. નિબ્બિન્દં વિરજ્જતિ; વિરાગા વિમુચ્ચતિ; વિમુત્તસ્મિં વિમુત્તમિતિ ઞાણં હોતિ. ‘ખીણા જાતિ, વુસિતં બ્રહ્મચરિયં, કતં કરણીયં, નાપરં ઇત્થત્તાયા’તિ પજાનાતી’’તિ. દ્વાદસમં.

દેવદહવગ્ગો ચુદ્દસમો.

તસ્સુદ્દાનં –

દેવદહો ખણો રૂપા, દ્વે નતુમ્હાકમેવ ચ;

હેતુનાપિ તયો વુત્તા, દુવે અજ્ઝત્તબાહિરાતિ.