૭. સાવકસુત્તં

૧૩૦. સાવત્થિયં વિહરતિ. અથ ખો સમ્બહુલા ભિક્ખૂ યેન ભગવા…પે… એકમન્તં નિસિન્ના ખો તે ભિક્ખૂ ભગવન્તં એતદવોચું – ‘‘કીવબહુકા નુ ખો, ભન્તે, કપ્પા અબ્ભતીતા અતિક્કન્તા’’તિ? ‘‘બહુકા ખો, ભિક્ખવે, કપ્પા અબ્ભતીતા અતિક્કન્તા. તે ન સુકરા સઙ્ખાતું – ‘એત્તકા કપ્પા ઇતિ વા, એત્તકાનિ કપ્પસતાનિ ઇતિ વા, એત્તકાનિ કપ્પસહસ્સાનિ ઇતિ વા, એત્તકાનિ કપ્પસતસહસ્સાનિ ઇતિ વા’’’તિ.

‘‘સક્કા પન, ભન્તે, ઉપમં કાતુ’’ન્તિ? ‘‘સક્કા, ભિક્ખવે’’તિ ભગવા અવોચ. ‘‘ઇધસ્સુ, ભિક્ખવે, ચત્તારો સાવકા વસ્સસતાયુકા વસ્સસતજીવિનો. તે દિવસે દિવસે કપ્પસતસહસ્સં કપ્પસતસહસ્સં અનુસ્સરેય્યું. અનનુસ્સરિતાવ ભિક્ખવે, તેહિ કપ્પા અસ્સુ, અથ ખો તે ચત્તારો સાવકા વસ્સસતાયુકા વસ્સસતજીવિનો વસ્સસતસ્સ અચ્ચયેન કાલં કરેય્યું. એવં બહુકા ખો, ભિક્ખવે, કપ્પા અબ્ભતીતા અતિક્કન્તા. તે ન સુકરા સઙ્ખાતું – ‘એત્તકા કપ્પા ઇતિ વા, એત્તકાનિ કપ્પસતાનિ ઇતિ વા, એત્તકાનિ કપ્પસહસ્સાનિ ઇતિ વા, એત્તકાનિ કપ્પસતસહસ્સાનિ ઇતિ વા’તિ. તં કિસ્સ હેતુ? અનમતગ્ગોયં, ભિક્ખવે, સંસારો…પે… અલં વિમુચ્ચિતુ’’ન્તિ. સત્તમં.