૯. વજ્જિપુત્તસુત્તં

૨૨૯. એકં સમયં અઞ્ઞતરો વજ્જિપુત્તકો ભિક્ખુ વેસાલિયં વિહરતિ અઞ્ઞતરસ્મિં વનસણ્ડે. તેન ખો પન સમયેન વેસાલિયં વજ્જિપુત્તકો સબ્બરત્તિચારો હોતિ. અથ ખો સો ભિક્ખુ વેસાલિયા તૂરિય-તાળિત-વાદિત-નિગ્ઘોસસદ્દં સુત્વા પરિદેવમાનો તાયં વેલાયં ઇમં ગાથં અભાસિ –

‘‘એકકા મયં અરઞ્ઞે વિહરામ,

અપવિદ્ધંવ [અપવિટ્ઠંવ (સ્યા. કં.)] વનસ્મિં દારુકં;

એતાદિસિકાય રત્તિયા,

કો સુ નામમ્હેહિ [નામ અમ્હેહિ (સી. પી.)] પાપિયો’’તિ.

અથ ખો યા તસ્મિં વનસણ્ડે અધિવત્થા દેવતા તસ્સ ભિક્ખુનો અનુકમ્પિકા અત્થકામા તં ભિક્ખું સંવેજેતુકામા યેન સો ભિક્ખુ તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા તં ભિક્ખું ગાથાય અજ્ઝભાસિ –

‘‘એકકોવ ત્વં અરઞ્ઞે વિહરસિ, અપવિદ્ધંવ વનસ્મિં દારુકં;

તસ્સ તે બહુકા પિહયન્તિ, નેરયિકા વિય સગ્ગગામિન’’ન્તિ.

અથ ખો સો ભિક્ખુ તાય દેવતાય સંવેજિતો સંવેગમાપાદીતિ.