૧૦. સજ્ઝાયસુત્તં

૨૩૦. એકં સમયં અઞ્ઞતરો ભિક્ખુ કોસલેસુ વિહરતિ અઞ્ઞતરસ્મિં વનસણ્ડે. તેન ખો પન સમયેન સો ભિક્ખુ યં સુદં પુબ્બે અતિવેલં સજ્ઝાયબહુલો વિહરતિ સો અપરેન સમયેન અપ્પોસ્સુક્કો તુણ્હીભૂતો સઙ્કસાયતિ. અથ ખો યા તસ્મિં વનસણ્ડે અધિવત્થા દેવતા તસ્સ ભિક્ખુનો ધમ્મં અસુણન્તી યેન સો ભિક્ખુ તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા તં ભિક્ખું ગાથાય અજ્ઝભાસિ –

‘‘કસ્મા તુવં ધમ્મપદાનિ ભિક્ખુ, નાધીયસિ ભિક્ખૂહિ સંવસન્તો;

સુત્વાન ધમ્મં લભતિપ્પસાદં, દિટ્ઠેવ ધમ્મે લભતિપ્પસંસ’’ન્તિ.

‘‘અહુ પુરે ધમ્મપદેસુ છન્દો, યાવ વિરાગેન સમાગમિમ્હ;

યતો વિરાગેન સમાગમિમ્હ, યં કિઞ્ચિ દિટ્ઠંવ સુતં મુતં વા;

અઞ્ઞાય નિક્ખેપનમાહુ સન્તો’’તિ.