૩. કસ્સપગોત્તસુત્તં

૨૨૩. એકં સમયં આયસ્મા કસ્સપગોત્તો કોસલેસુ વિહરતિ અઞ્ઞતરસ્મિં વનસણ્ડે. તેન ખો પન સમયેન આયસ્મા કસ્સપગોત્તો દિવાવિહારગતો અઞ્ઞતરં છેતં ઓવદતિ. અથ ખો યા તસ્મિં વનસણ્ડે અધિવત્થા દેવતા આયસ્મન્તં કસ્સપગોત્તં સંવેજેતુકામા યેનાયસ્મા કસ્સપગોત્તો તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા આયસ્મન્તં કસ્સપગોત્તં ગાથાહિ અજ્ઝભાસિ –

‘‘ગિરિદુગ્ગચરં છેતં, અપ્પપઞ્ઞં અચેતસં;

અકાલે ઓવદં ભિક્ખુ, મન્દોવ પટિભાતિ મં.

‘‘સુણાતિ ન વિજાનાતિ, આલોકેતિ ન પસ્સતિ;

ધમ્મસ્મિં ભઞ્ઞમાનસ્મિં, અત્થં બાલો ન બુજ્ઝતિ.

‘‘સચેપિ દસ પજ્જોતે, ધારયિસ્સસિ કસ્સપ;

નેવ દક્ખતિ રૂપાનિ, ચક્ખુ હિસ્સ ન વિજ્જતી’’તિ.

અથ ખો આયસ્મા કસ્સપગોત્તો તાય દેવતાય સંવેજિતો સંવેગમાપાદીતિ.