૪. સમ્બહુલસુત્તં

૨૨૪. એકં સમયં સમ્બહુલા ભિક્ખૂ કોસલેસુ વિહરન્તિ અઞ્ઞતરસ્મિં વનસણ્ડે. અથ ખો તે ભિક્ખૂ વસ્સંવુટ્ઠા [વસ્સંવુત્થા (સી. સ્યા. કં. પી.)] તેમાસચ્ચયેન ચારિકં પક્કમિંસુ. અથ ખો યા તસ્મિં વનસણ્ડે અધિવત્થા દેવતા તે ભિક્ખૂ અપસ્સન્તી પરિદેવમાના તાયં વેલાયં ઇમં ગાથં અભાસિ –

‘‘અરતિ વિય મેજ્જ ખાયતિ,

બહુકે દિસ્વાન વિવિત્તે આસને;

તે ચિત્તકથા બહુસ્સુતા,

કોમે ગોતમસાવકા ગતા’’તિ.

એવં વુત્તે, અઞ્ઞતરા દેવતા તં દેવતં ગાથાય પચ્ચભાસિ –

‘‘માગધં ગતા કોસલં ગતા, એકચ્ચિયા પન વજ્જિભૂમિયા;

મગા વિય અસઙ્ગચારિનો, અનિકેતા વિહરન્તિ ભિક્ખવો’’તિ.