૧૪. ગન્ધત્થેનસુત્તં

૨૩૪. એકં સમયં અઞ્ઞતરો ભિક્ખુ કોસલેસુ વિહરતિ અઞ્ઞતરસ્મિં વનસણ્ડે. તેન ખો પન સમયેન સો ભિક્ખુ પચ્છાભત્તં પિણ્ડપાતપટિક્કન્તો પોક્ખરણિં ઓગાહેત્વા પદુમં ઉપસિઙ્ઘતિ. અથ ખો યા તસ્મિં વનસણ્ડે અધિવત્થા દેવતા તસ્સ ભિક્ખુનો અનુકમ્પિકા અત્થકામા તં ભિક્ખું સંવેજેતુકામા યેન સો ભિક્ખુ તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા તં ભિક્ખું ગાથાય અજ્ઝભાસિ –

‘‘યમેતં વારિજં પુપ્ફં, અદિન્નં ઉપસિઙ્ઘસિ;

એકઙ્ગમેતં થેય્યાનં, ગન્ધત્થેનોસિ મારિસા’’તિ.

‘‘ન હરામિ ન ભઞ્જામિ, આરા સિઙ્ઘામિ વારિજં;

અથ કેન નુ વણ્ણેન, ગન્ધત્થેનોતિ વુચ્ચતિ.

‘‘ય્વાયં ભિસાનિ ખનતિ, પુણ્ડરીકાનિ ભઞ્જતિ;

એવં આકિણ્ણકમ્મન્તો, કસ્મા એસો ન વુચ્ચતી’’તિ.

‘‘આકિણ્ણલુદ્દો પુરિસો, ધાતિચેલંવ મક્ખિતો;

તસ્મિં મે વચનં નત્થિ, ત્વઞ્ચારહામિ વત્તવે.

‘‘અનઙ્ગણસ્સ પોસસ્સ, નિચ્ચં સુચિગવેસિનો;

વાલગ્ગમત્તં પાપસ્સ, અબ્ભામત્તંવ ખાયતી’’તિ.

‘‘અદ્ધા મં યક્ખ જાનાસિ, અથો મે અનુકમ્પસિ;

પુનપિ યક્ખ વજ્જાસિ, યદા પસ્સસિ એદિસ’’ન્તિ.

‘‘નેવ તં ઉપજીવામ, નપિ તે ભતકામ્હસે;

ત્વમેવ ભિક્ખુ જાનેય્ય, યેન ગચ્છેય્ય સુગ્ગતિ’’ન્તિ.

અથ ખો સો ભિક્ખુ તાય દેવતાય સંવેજિતો સંવેગમાપાદીતિ.

વનસંયુત્તં સમત્તં.