૩. અન્ધકવિન્દસુત્તં

૧૮૪. એકં સમયં ભગવા માગધેસુ વિહરતિ અન્ધકવિન્દે. તેન ખો પન સમયેન ભગવા રત્તન્ધકારતિમિસાયં અબ્ભોકાસે નિસિન્નો હોતિ, દેવો ચ એકમેકં ફુસાયતિ. અથ ખો બ્રહ્મા સહમ્પતિ અભિક્કન્તાય રત્તિયા અભિક્કન્તવણ્ણો કેવલકપ્પં અન્ધકવિન્દં ઓભાસેત્વા યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં અભિવાદેત્વા એકમન્તં અટ્ઠાસિ. એકમન્તં ઠિતો ખો બ્રહ્મા સહમ્પતિ ભગવતો સન્તિકે ઇમા ગાથાયો અભાસિ –

‘‘સેવેથ પન્તાનિ સેનાસનાનિ,

ચરેય્ય સંયોજનવિપ્પમોક્ખા;

સચે રતિં નાધિગચ્છેય્ય તત્થ,

સઙ્ઘે વસે રક્ખિતત્તો સતીમા.

‘‘કુલાકુલં પિણ્ડિકાય ચરન્તો,

ઇન્દ્રિયગુત્તો નિપકો સતીમા;

સેવેથ પન્તાનિ સેનાસનાનિ,

ભયા પમુત્તો અભયે વિમુત્તો.

‘‘યત્થ ભેરવા સરીસપા [સિરિં સપા (સી. સ્યા. કં. પી.)],

વિજ્જુ સઞ્ચરતિ થનયતિ દેવો;

અન્ધકારતિમિસાય રત્તિયા,

નિસીદિ તત્થ ભિક્ખુ વિગતલોમહંસો.

‘‘ઇદઞ્હિ જાતુ મે દિટ્ઠં, નયિદં ઇતિહીતિહં;

એકસ્મિં બ્રહ્મચરિયસ્મિં, સહસ્સં મચ્ચુહાયિનં.

‘‘ભિય્યો [ભીયો (સી. સ્યા. કં. પી.)] પઞ્ચસતા સેક્ખા, દસા ચ દસધા દસ;

સબ્બે સોતસમાપન્ના, અતિરચ્છાનગામિનો.

‘‘અથાયં [અત્થાયં-ઇતિપિ દી. નિ. ૨.૨૯૦] ઇતરા પજા, પુઞ્ઞભાગાતિ મે મનો;

સઙ્ખાતું નોપિ સક્કોમિ, મુસાવાદસ્સ ઓત્તપ’’ન્તિ [ઓત્તપેતિ (સી. સ્યા. કં. પી.), ઓત્તપ્પેતિ (ક.)].