૪. પતિરૂપસુત્તં

૧૫૦. એકં સમયં ભગવા કોસલેસુ વિહરતિ એકસાલાયં બ્રાહ્મણગામે. તેન ખો પન સમયેન ભગવા મહતિયા ગિહિપરિસાય પરિવુતો ધમ્મં દેસેતિ.

અથ ખો મારસ્સ પાપિમતો એતદહોસિ – ‘‘અયં ખો સમણો ગોતમો મહતિયા ગિહિપરિસાય પરિવુતો ધમ્મં દેસેતિ. યંનૂનાહં યેન સમણો ગોતમો તેનુપસઙ્કમેય્યં વિચક્ખુકમ્માયા’’તિ. અથ ખો મારો પાપિમા યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં ગાથાય અજ્ઝભાસિ –

‘‘નેતં તવ પતિરૂપં, યદઞ્ઞમનુસાસસિ;

અનુરોધવિરોધેસુ, મા સજ્જિત્થો તદાચર’’ન્તિ.

‘‘હિતાનુકમ્પી સમ્બુદ્ધો, યદઞ્ઞમનુસાસતિ;

અનુરોધવિરોધેહિ, વિપ્પમુત્તો તથાગતો’’તિ.

અથ ખો મારો પાપિમા ‘‘જાનાતિ મં ભગવા, જાનાતિ મં સુગતો’’તિ દુક્ખી દુમ્મનો તત્થેવન્તરધાયીતિ.