૬. મલ્લિકાસુત્તં

૧૨૭. સાવત્થિનિદાનં. અથ ખો રાજા પસેનદિ કોસલો યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં અભિવાદેત્વા એકમન્તં નિસીદિ. અથ ખો અઞ્ઞતરો પુરિસો યેન રાજા પસેનદિ કોસલો તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા રઞ્ઞો પસેનદિસ્સ કોસલસ્સ ઉપકણ્ણકે આરોચેસિ – ‘‘મલ્લિકા, દેવ, દેવી ધીતરં વિજાતા’’તિ. એવં વુત્તે, રાજા પસેનદિ કોસલો અનત્તમનો અહોસિ.

અથ ખો ભગવા રાજાનં પસેનદિં કોસલં અનત્તમનતં વિદિત્વા તાયં વેલાયં ઇમા ગાથાયો અભાસિ –

‘‘ઇત્થીપિ હિ એકચ્ચિયા, સેય્યા પોસ જનાધિપ;

મેધાવિની સીલવતી, સસ્સુદેવા પતિબ્બતા.

‘‘તસ્સા યો જાયતિ પોસો, સૂરો હોતિ દિસમ્પતિ;

તાદિસા સુભગિયા [સુભરિયાપુત્તો (ક.)] પુત્તો, રજ્જમ્પિ અનુસાસતી’’તિ.