૩. દોણપાકસુત્તં

૧૨૪. સાવત્થિનિદાનં. તેન ખો પન સમયેન રાજા પસેનદિ કોસલો દોણપાકકુરં [દોણપાકસુદં (સી.), દોણપાકં સુદં (પી.)] ભુઞ્જતિ. અથ ખો રાજા પસેનદિ કોસલો ભુત્તાવી મહસ્સાસી યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં અભિવાદેત્વા એકમન્તં નિસીદિ.

અથ ખો ભગવા રાજાનં પસેનદિં કોસલં ભુત્તાવિં મહસ્સાસિં વિદિત્વા તાયં વેલાયં ઇમં ગાથં અભાસિ –

‘‘મનુજસ્સ સદા સતીમતો,

મત્તં જાનતો લદ્ધભોજને;

તનુકસ્સ [તનુ તસ્સ (સી. પી.)] ભવન્તિ વેદના,

સણિકં જીરતિ આયુપાલય’’ન્તિ.

તેન ખો પન સમયેન સુદસ્સનો માણવો રઞ્ઞો પસેનદિસ્સ કોસલસ્સ પિટ્ઠિતો ઠિતો હોતિ. અથ ખો રાજા પસેનદિ કોસલો સુદસ્સનં માણવં આમન્તેસિ – ‘‘એહિ ત્વં, તાત સુદસ્સન, ભગવતો સન્તિકે ઇમં ગાથં પરિયાપુણિત્વા મમ ભત્તાભિહારે (ભત્તાભિહારે) [( ) સી. સ્યા. કં. પી. પોત્થકેસુ નત્થિ] ભાસ. અહઞ્ચ તે દેવસિકં કહાપણસતં (કહાપણસતં) [( ) સી. સ્યા. કં. પોત્થકેસુ નત્થિ] નિચ્ચં ભિક્ખં પવત્તયિસ્સામી’’તિ. ‘‘એવં દેવા’’તિ ખો સુદસ્સનો માણવો રઞ્ઞો પસેનદિસ્સ કોસલસ્સ પટિસ્સુત્વા ભગવતો સન્તિકે ઇમં ગાથં પરિયાપુણિત્વા રઞ્ઞો પસેનદિસ્સ કોસલસ્સ ભત્તાભિહારે સુદં ભાસતિ –

‘‘મનુજસ્સ સદા સતીમતો,

મત્તં જાનતો લદ્ધભોજને;

તનુકસ્સ ભવન્તિ વેદના,

સણિકં જીરતિ આયુપાલય’’ન્તિ.

અથ ખો રાજા પસેનદિ કોસલો અનુપુબ્બેન નાળિકોદનપરમતાય [નાળિકોદનમત્તાય (ક.)] સણ્ઠાસિ. અથ ખો રાજા પસેનદિ કોસલો અપરેન સમયેન સુસલ્લિખિતગત્તો પાણિના ગત્તાનિ અનુમજ્જન્તો તાયં વેલાયં ઇમં ઉદાનં ઉદાનેસિ – ‘‘ઉભયેન વત મં સો ભગવા અત્થેન અનુકમ્પિ – દિટ્ઠધમ્મિકેન ચેવ અત્થેન સમ્પરાયિકેન ચા’’તિ.