૧૦. બન્ધનસુત્તં

૧૨૧. તેન ખો પન સમયેન રઞ્ઞા પસેનદિના કોસલેન મહાજનકાયો બન્ધાપિતો હોતિ, અપ્પેકચ્ચે રજ્જૂહિ અપ્પેકચ્ચે અન્દૂહિ અપ્પેકચ્ચે સઙ્ખલિકાહિ.

અથ ખો સમ્બહુલા ભિક્ખૂ પુબ્બણ્હસમયં નિવાસેત્વા પત્તચીવરમાદાય સાવત્થિં પિણ્ડાય પવિસિંસુ. સાવત્થિયં પિણ્ડાય ચરિત્વા પચ્છાભત્તં પિણ્ડપાતપટિક્કન્તા યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિંસુ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં અભિવાદેત્વા એકમન્તં નિસીદિંસુ. એકમન્તં નિસિન્ના ખો તે ભિક્ખૂ ભગવન્તં એતદવોચું – ‘‘ઇધ, ભન્તે, રઞ્ઞા પસેનદિના કોસલેન મહાજનકાયો બન્ધાપિતો, અપ્પેકચ્ચે રજ્જૂહિ અપ્પેકચ્ચે અન્દૂહિ અપ્પેકચ્ચે સઙ્ખલિકાહી’’તિ.

અથ ખો ભગવા એતમત્થં વિદિત્વા તાયં વેલાયં ઇમા ગાથાયો અભાસિ –

‘‘ન તં દળ્હં બન્ધનમાહુ ધીરા,

યદાયસં દારુજં પબ્બજઞ્ચ;

સારત્તરત્તા મણિકુણ્ડલેસુ,

પુત્તેસુ દારેસુ ચ યા અપેક્ખા.

‘‘એતં દળ્હં બન્ધનમાહુ ધીરા,

ઓહારિનં સિથિલં દુપ્પમુઞ્ચં;

એતમ્પિ છેત્વાન પરિબ્બજન્તિ,

અનપેક્ખિનો કામસુખં પહાયા’’તિ.

પઠમો વગ્ગો.

તસ્સુદ્દાનં –

દહરો પુરિસો જરા, પિયં અત્તાનરક્ખિતો;

અપ્પકા અડ્ડકરણં, મલ્લિકા યઞ્ઞબન્ધનન્તિ.