૫. જન્તુસુત્તં

૧૦૬. એવં મે સુતં – એકં સમયં સમ્બહુલા ભિક્ખૂ, કોસલેસુ વિહરન્તિ હિમવન્તપસ્સે અરઞ્ઞકુટિકાય ઉદ્ધતા ઉન્નળા ચપલા મુખરા વિકિણ્ણવાચા મુટ્ઠસ્સતિનો અસમ્પજાના અસમાહિતા વિબ્ભન્તચિત્તા પાકતિન્દ્રિયા.

અથ ખો જન્તુ દેવપુત્તો તદહુપોસથે પન્નરસે યેન તે ભિક્ખૂ તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા તે ભિક્ખૂ ગાથાહિ અજ્ઝભાસિ –

‘‘સુખજીવિનો પુરે આસું, ભિક્ખૂ ગોતમસાવકા;

અનિચ્છા પિણ્ડમેસના [પિણ્ડમેસાના (?)], અનિચ્છા સયનાસનં;

લોકે અનિચ્ચતં ઞત્વા, દુક્ખસ્સન્તં અકંસુ તે.

‘‘દુપ્પોસં કત્વા અત્તાનં, ગામે ગામણિકા વિય;

ભુત્વા ભુત્વા નિપજ્જન્તિ, પરાગારેસુ મુચ્છિતા.

‘‘સઙ્ઘસ્સ અઞ્જલિં કત્વા, ઇધેકચ્ચે વદામહં [વન્દામહં (ક.)];

અપવિદ્ધા અનાથા તે, યથા પેતા તથેવ તે [તથેવ ચ (સી.)].

‘‘યે ખો પમત્તા વિહરન્તિ, તે મે સન્ધાય ભાસિતં;

યે અપ્પમત્તા વિહરન્તિ, નમો તેસં કરોમહ’’ન્તિ.