૮. કકુધસુત્તં

૯૯. એવં મે સુતં – એકં સમયં ભગવા સાકેતે વિહરતિ અઞ્જનવને મિગદાયે. અથ ખો કકુધો દેવપુત્તો અભિક્કન્તાય રત્તિયા અભિક્કન્તવણ્ણો કેવલકપ્પં અઞ્જનવનં ઓભાસેત્વા યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં અભિવાદેત્વા એકમન્તં અટ્ઠાસિ. એકમન્તં ઠિતો ખો કકુધો દેવપુત્તો ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘નન્દસિ, સમણા’’તિ? ‘‘કિં લદ્ધા, આવુસો’’તિ? ‘‘તેન હિ, સમણ, સોચસી’’તિ? ‘‘કિં જીયિત્થ, આવુસો’’તિ? ‘‘તેન હિ, સમણ, નેવ નન્દસિ ન ચ [નેવ (સી. સ્યા. કં.)] સોચસી’’તિ? ‘‘એવમાવુસો’’તિ.

‘‘કચ્ચિ ત્વં અનઘો [અનિઘો (સબ્બત્થ)] ભિક્ખુ, કચ્ચિ નન્દી [નન્દિ (સી. સ્યા. કં.)] ન વિજ્જતિ;

કચ્ચિ તં એકમાસીનં, અરતી નાભિકીરતી’’તિ.

‘‘અનઘો વે અહં યક્ખ, અથો નન્દી ન વિજ્જતિ;

અથો મં એકમાસીનં, અરતી નાભિકીરતી’’તિ.

‘‘કથં ત્વં અનઘો ભિક્ખુ, કથં નન્દી ન વિજ્જતિ;

કથં તં એકમાસીનં, અરતી નાભિકીરતી’’તિ.

‘‘અઘજાતસ્સ વે નન્દી, નન્દીજાતસ્સ વે અઘં;

અનન્દી અનઘો ભિક્ખુ, એવં જાનાહિ આવુસો’’તિ.

‘‘ચિરસ્સં વત પસ્સામિ, બ્રાહ્મણં પરિનિબ્બુતં;

અનન્દિં અનઘં ભિક્ખું, તિણ્ણં લોકે વિસત્તિક’’ન્તિ.