૫. ચન્દનસુત્તં

૯૬. એકમન્તં ઠિતો ખો ચન્દનો દેવપુત્તો ભગવન્તં ગાથાય અજ્ઝભાસિ –

‘‘કથંસુ [કોસુધ (સી.)] તરતિ ઓઘં, રત્તિન્દિવમતન્દિતો;

અપ્પતિટ્ઠે અનાલમ્બે, કો ગમ્ભીરે ન સીદતી’’તિ.

‘‘સબ્બદા સીલસમ્પન્નો, પઞ્ઞવા સુસમાહિતો;

આરદ્ધવીરિયો પહિતત્તો, ઓઘં તરતિ દુત્તરં.

‘‘વિરતો કામસઞ્ઞાય, રૂપસંયોજનાતિગો;

નન્દીરાગપરિક્ખીણો, સો ગમ્ભીરે ન સીદતી’’તિ.