૪. અચ્ચયસુત્તં

૨૭૦. સાવત્થિયં…પે… આરામે. તેન ખો પન સમયેન દ્વે ભિક્ખૂ સમ્પયોજેસું. તત્રેકો ભિક્ખુ અચ્ચસરા. અથ ખો સો ભિક્ખુ તસ્સ ભિક્ખુનો સન્તિકે અચ્ચયં અચ્ચયતો દેસેતિ; સો ભિક્ખુ નપ્પટિગ્ગણ્હાતિ. અથ ખો સમ્બહુલા ભિક્ખૂ યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિંસુ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં અભિવાદેત્વા એકમન્તં નિસીદિંસુ. એકમન્તં નિસિન્ના ખો તે ભિક્ખૂ ભગવન્તં એતદવોચું – ‘‘ઇધ, ભન્તે, દ્વે ભિક્ખૂ સમ્પયોજેસું, તત્રેકો ભિક્ખુ અચ્ચસરા. અથ ખો સો, ભન્તે, ભિક્ખુ તસ્સ ભિક્ખુનો સન્તિકે અચ્ચયં અચ્ચયતો દેસેતિ, સો ભિક્ખુ નપ્પટિગ્ગણ્હાતી’’તિ.

‘‘દ્વેમે, ભિક્ખવે, બાલા. યો ચ અચ્ચયં અચ્ચયતો ન પસ્સતિ, યો ચ અચ્ચયં દેસેન્તસ્સ યથાધમ્મં નપ્પટિગ્ગણ્હા’’તિ – ઇમે ખો, ભિક્ખવે, દ્વે બાલા. ‘‘દ્વેમે, ભિક્ખવે, પણ્ડિતા. યો ચ અચ્ચયં અચ્ચયતો પસ્સતિ, યો ચ અચ્ચયં દેસેન્તસ્સ યથાધમ્મં પટિગ્ગણ્હા’’તિ – ઇમે ખો, ભિક્ખવે, દ્વે પણ્ડિતા.

‘‘ભૂતપુબ્બં, ભિક્ખવે, સક્કો દેવાનમિન્દો સુધમ્માયં સભાયં દેવે તાવતિંસે અનુનયમાનો તાયં વેલાયં ઇમં ગાથં અભાસિ –

‘‘કોધો વો વસમાયાતુ, મા ચ મિત્તેહિ વો જરા;

અગરહિયં મા ગરહિત્થ, મા ચ ભાસિત્થ પેસુણં;

અથ પાપજનં કોધો, પબ્બતોવાભિમદ્દતી’’તિ.