૫. રામણેય્યકસુત્તં

૨૬૧. સાવત્થિયં જેતવને. અથ ખો સક્કો દેવાનમિન્દો યેન ભગવા તેનુપસઙ્કમિ; ઉપસઙ્કમિત્વા ભગવન્તં અભિવાદેત્વા એકમન્તં અટ્ઠાસિ. એકમન્તં ઠિતો ખો સક્કો દેવાનમિન્દો ભગવન્તં એતદવોચ – ‘‘કિં નુ ખો, ભન્તે, ભૂમિરામણેય્યક’’ન્તિ?

‘‘આરામચેત્યા વનચેત્યા, પોક્ખરઞ્ઞો સુનિમ્મિતા;

મનુસ્સરામણેય્યસ્સ, કલં નાગ્ઘન્તિ સોળસિં.

‘‘ગામે વા યદિ વારઞ્ઞે, નિન્ને વા યદિ વા થલે;

યત્થ અરહન્તો વિહરન્તિ, તં ભૂમિરામણેય્યક’’ન્તિ.