૬. કુલાવકસુત્તં

૨૫૨. સાવત્થિયં. ‘‘ભૂતપુબ્બં, ભિક્ખવે, દેવાસુરસઙ્ગામો સમુપબ્યૂળ્હો અહોસિ. તસ્મિં ખો પન, ભિક્ખવે, સઙ્ગામે અસુરા જિનિંસુ, દેવા પરાજિનિંસુ. પરાજિતા ચ ખો, ભિક્ખવે, દેવા અપાયંસ્વેવ ઉત્તરેનમુખા, અભિયંસ્વેવ ને અસુરા. અથ ખો, ભિક્ખવે, સક્કો દેવાનમિન્દો માતલિ સઙ્ગાહકં ગાથાય અજ્ઝભાસિ –

‘‘કુલાવકા માતલિ સિમ્બલિસ્મિં,

ઈસામુખેન પરિવજ્જયસ્સુ;

કામં ચજામ અસુરેસુ પાણં,

માયિમે દિજા વિકુલાવકા [વિકુલાવા (સ્યા. કં. ક.)] અહેસુ’’ન્તિ.

‘‘‘એવં ભદ્દન્તવા’તિ ખો, ભિક્ખવે, માતલિ સઙ્ગાહકો સક્કસ્સ દેવાનમિન્દસ્સ પટિસ્સુત્વા સહસ્સયુત્તં આજઞ્ઞરથં પચ્ચુદાવત્તેસિ. અથ ખો, ભિક્ખવે, અસુરાનં એતદહોસિ – ‘પચ્ચુદાવત્તો ખો દાનિ સક્કસ્સ દેવાનમિન્દસ્સ સહસ્સયુત્તો આજઞ્ઞરથો. દુતિયમ્પિ ખો દેવા અસુરેહિ સઙ્ગામેસ્સન્તીતિ ભીતા અસુરપુરમેવ પાવિસિંસુ. ઇતિ ખો, ભિક્ખવે, સક્કસ્સ દેવાનમિન્દસ્સ ધમ્મેન જયો અહોસી’’’તિ.