૭. નદુબ્ભિયસુત્તં

૨૫૩. સાવત્થિયં. ‘‘ભૂતપુબ્બં, ભિક્ખવે, સક્કસ્સ દેવાનમિન્દસ્સ રહોગતસ્સ પટિસલ્લીનસ્સ એવં ચેતસો પરિવિતક્કો ઉદપાદિ – ‘યોપિ મે અસ્સ સુપચ્ચત્થિકો તસ્સપાહં ન દુબ્ભેય્ય’ન્તિ. અથ ખો, ભિક્ખવે, વેપચિત્તિ અસુરિન્દો સક્કસ્સ દેવાનમિન્દસ્સ ચેતસા ચેતોપરિવિતક્કમઞ્ઞાય યેન સક્કો દેવાનમિન્દો તેનુપસઙ્કમિ. અદ્દસા ખો, ભિક્ખવે, સક્કો દેવાનમિન્દો વેપચિત્તિં અસુરિન્દં દૂરતોવ આગચ્છન્તં. દિસ્વાન વેપચિત્તિં અસુરિન્દં એતદવોચ – ‘તિટ્ઠ, વેપચિત્તિ, ગહિતોસી’’’તિ.

‘‘યદેવ તે, મારિસ, પુબ્બે ચિત્તં, તદેવ ત્વં મા પજહાસી’’તિ [તદેવ ત્વં મારિસ પહાસીતિ (સી. સ્યા. કં.)].

‘‘સપસ્સુ ચ મે, વેપચિત્તિ, અદુબ્ભાયા’’તિ [અદ્રુબ્ભાય (ક.)].

‘‘યં મુસા ભણતો પાપં, યં પાપં અરિયૂપવાદિનો;

મિત્તદ્દુનો ચ યં પાપં, યં પાપં અકતઞ્ઞુનો;

તમેવ પાપં ફુસતુ [ફુસતિ (સી. પી.)], યો તે દુબ્ભે સુજમ્પતી’’તિ.