૪. વલ્લિયત્થેરગાથા

૧૬૭. ‘‘યં કિચ્ચં દળ્હવીરિયેન, યં કિચ્ચં બોદ્ધુમિચ્છતા;

કરિસ્સં નાવરજ્ઝિસ્સં [નાવરુજ્ઝિસ્સં (ક. સી. ક.)], પસ્સ વીરિયં પરક્કમ.

૧૬૮. ‘‘ત્વઞ્ચ મે મગ્ગમક્ખાહિ, અઞ્જસં અમતોગધં;

અહં મોનેન મોનિસ્સં, ગઙ્ગાસોતોવ સાગર’’ન્તિ.

… વલ્લિયો થેરો….