૩. પેણાહિકઙ્ગપઞ્હો

૩. ‘‘ભન્તે નાગસેન, ‘પેણાહિકાય દ્વે અઙ્ગાનિ ગહેતબ્બાની’તિ યં વદેસિ, કતમાનિ તાનિ દ્વે અઙ્ગાનિ ગહેતબ્બાની’’તિ? ‘‘યથા, મહારાજ, પેણાહિકા સકપતિમ્હિ ઉસૂયાય છાપકે ન પોસયતિ, એવમેવ ખો, મહારાજ, યોગિના યોગાવચરેન સકમને [સકમનો (ક.)] કિલેસે ઉપ્પન્ને ઉસૂયાયિતબ્બં, સતિપટ્ઠાનેન સમ્માસંવરસુસિરે પક્ખિપિત્વા મનોદ્વારે કાયગતાસતિ ભાવેતબ્બા. ઇદં, મહારાજ, પેણાહિકાય પઠમં અઙ્ગં ગહેતબ્બં.

‘‘પુન ચપરં, મહારાજ, પેણાહિકા પવને દિવસં ગોચરં ચરિત્વા સાયં પક્ખિગણં ઉપેતિ અત્તનો ગુત્તિયા, એવમેવ ખો, મહારાજ, યોગિના યોગાવચરેન એકકેન પવિવેકં સેવિતબ્બં સંયોજનપરિમુત્તિયા, તત્ર રતિં અલભમાનેન ઉપવાદભયપરિરક્ખણાય સઙ્ઘં ઓસરિત્વા સઙ્ઘરક્ખિતેન વસિતબ્બં. ઇદં, મહારાજ, પેણાહિકાય દુતિયં અઙ્ગં ગહેતબ્બં. ભાસિતમ્પેતં, મહારાજ, બ્રહ્મુના સહમ્પતિના ભગવતો સન્તિકે –

‘‘‘સેવેથ પન્તાનિ સેનાસનાનિ, ચરેય્ય સંયોજનવિપ્પમોક્ખા;

સચે રતિં નાધિગચ્છેય્ય તત્થ, સઙ્ઘે વસે રક્ખિતત્તો સતીમા’’’તિ.

પેણાહિકઙ્ગપઞ્હો તતિયો.