૨. આપઙ્ગપઞ્હો

૨. ‘‘ભન્તે નાગસેન, ‘આપસ્સ પઞ્ચ અઙ્ગાનિ ગહેતબ્બાની’તિ યં વદેસિ, કતમાનિ તાનિ પઞ્ચ અઙ્ગાનિ ગહેતબ્બાની’’તિ? ‘‘યથા, મહારાજ, આપો સુસણ્ઠિતમકમ્પિતમલુળિતસભાવપરિસુદ્ધો, એવમેવ ખો, મહારાજ, યોગિના યોગાવચરેન કુહનલપનનેમિત્તકનિપ્પેસિકતં અપનેત્વા સુસણ્ઠિતમકમ્પિતમલુળિતસભાવપરિસુદ્ધાચારેન ભવિતબ્બં. ઇદં, મહારાજ, આપસ્સ પઠમં અઙ્ગં ગહેતબ્બં.

‘‘પુન ચપરં, મહારાજ, આપો સીતલસભાવસણ્ઠિતો, એવમેવ ખો, મહારાજ, યોગિના યોગાવચરેન સબ્બસત્તેસુ ખન્તિમેત્તાનુદ્દયસમ્પન્નેન હિતેસિના અનુકમ્પકેન ભવિતબ્બં. ઇદં, મહારાજ, આપસ્સ દુતિયં અઙ્ગં ગહેતબ્બં.

‘‘પુન ચપરં, મહારાજ, આપો અસુચિં સુચિં કરોતિ, એવમેવ ખો, મહારાજ, યોગિના યોગાવચરેન ગામે વા અરઞ્ઞે વા ઉપજ્ઝાયે ઉપજ્ઝાયમત્તેસુ આચરિયે આચરિયમત્તેસુ સબ્બત્થ અનધિકરણેન ભવિતબ્બં અનવસેસકારિના. ઇદં, મહારાજ, આપસ્સ તતિયં અઙ્ગં ગહેતબ્બં.

‘‘પુન ચપરં, મહારાજ, આપો બહુજનપત્થિતો, એવમેવ ખો, મહારાજ, યોગિના યોગાવચરેન અપ્પિચ્છસન્તુટ્ઠપવિવિત્તપટિસલ્લાનેન સતતં સબ્બલોકમભિપત્થિતેન ભવિતબ્બં. ઇદં, મહારાજ, આપસ્સ ચતુત્થં અઙ્ગં ગહેતબ્બં.

‘‘પુન ચપરં, મહારાજ, આપો ન કસ્સચિ અહિતમુપદહતિ, એવમેવ ખો, મહારાજ, યોગિના યોગાવચરેન પરભણ્ડનકલહવિગ્ગહવિવાદરિત્તજ્ઝાનઅરતિજનનં કાયવચીચિત્તેહિ પાપકં ન કરણીયં. ઇદં, મહારાજ, આપસ્સ પઞ્ચમં અઙ્ગં ગહેતબ્બં. ભાસિતમ્પેતં મહારાજ, ભગવતા, દેવાતિદેવેન કણ્હજાતકે –

‘‘‘વરઞ્ચે મે અદો સક્ક, સબ્બભૂતાનમિસ્સર;

ન મનો વા સરીરં વા, મં-કતે સક્ક કસ્સચિ;

કદાચિ ઉપહઞ્ઞેથ, એતં સક્ક વરં વરે’’’તિ.

આપઙ્ગપઞ્હો દુતિયો.