૧૦. મક્કટઙ્ગપઞ્હો

૧૦. ‘‘ભન્તે નાગસેન, ‘મક્કટસ્સ દ્વે અઙ્ગાનિ ગહેતબ્બાની’તિ યં વદેસિ, કતમાનિ તાનિ દ્વે અઙ્ગાનિ ગહેતબ્બાની’’તિ? ‘‘યથા, મહારાજ, મક્કટો વાસમુપગચ્છન્તો તથારૂપે ઓકાસે મહતિમહારુક્ખે પવિવિત્તે સબ્બટ્ઠકસાખે [સબ્બત્થકસાખે (સ્યા.), સબ્બટ્ઠસાખે (ક.)] ભીરુત્તાણે વાસમુપગચ્છતિ, એવમેવ ખો, મહારાજ, યોગિના યોગાવચરેન લજ્જિં પેસલં સીલવન્તં કલ્યાણધમ્મં બહુસ્સુતં ધમ્મધરં વિનયધરં પિયં ગરુભાવનીયં વત્તારં વચનક્ખમં ઓવાદકં વિઞ્ઞાપકં સન્દસ્સકં સમાદપકં સમુત્તેજકં સમ્પહંસકં એવરૂપં કલ્યાણમિત્તં આચરિયં નિસ્સાય વિહરિતબ્બં. ઇદં, મહારાજ, મક્કટસ્સ પઠમં અઙ્ગં ગહેતબ્બં.

‘‘પુન ચપરં, મહારાજ, મક્કટો રુક્ખે યેવ ચરતિ તિટ્ઠતિ નિસીદતિ, યદિ નિદ્દં ઓક્કમતિ, તત્થેવ રત્તિં વાસમનુભવતિ. એવમેવ ખો, મહારાજ, યોગિના યોગાવચરેન પવનાભિમુખેન ભવિતબ્બં, પવને યેવ ઠાનચઙ્કમનિસજ્જાસયનં નિદ્દં ઓક્કમિતબ્બં, તત્થેવ સતિપટ્ઠાનમનુભવિતબ્બં. ઇદં, મહારાજ, મક્કટસ્સ દુતિયં અઙ્ગં ગહેતબ્બં. ભાસિતમ્પેતં, મહારાજ, થેરેન સારિપુત્તેન ધમ્મસેનાપતિના –

‘‘‘ચઙ્કમન્તોપિ તિટ્ઠન્તો, નિસજ્જાસયનેન વા;

પવને સોભતે ભિક્ખુ, પવનન્તંવ વણ્ણિત’’’ન્તિ.

મક્કટઙ્ગપઞ્હો દસમો.

ગદ્રભવગ્ગો પઠમો.

તસ્સુદ્દાનં –

ગદ્રભો ચેવ [ઘોરસ્સરો ચ (સી. સ્યા. પી.)] કુક્કુટો, કલન્દો દીપિનિ દીપિકો;

કુમ્મો વંસો ચ ચાપો ચ, વાયસો અથ મક્કટોતિ.