૨. સબ્બઞ્ઞૂભાવપઞ્હો

૨. રાજા આહ ‘‘ભન્તે નાગસેન, બુદ્ધો સબ્બઞ્ઞૂ સબ્બદસ્સાવી’’તિ? ‘‘આમ, મહારાજ, ભગવા સબ્બઞ્ઞૂ સબ્બદસ્સાવી’’તિ. ‘‘અથ કિસ્સ નુ ખો, ભન્તે નાગસેન, સાવકાનં અનુપુબ્બેન સિક્ખાપદં પઞ્ઞપેસી’’તિ? ‘‘અત્થિ પન તે મહારાજ, કોચિ વેજ્જો, યો ઇમિસ્સં પથવિયં સબ્બભેસજ્જાનિ જાનાતી’’તિ? ‘‘આમ, ભન્તે, અત્થી’’તિ. ‘‘કિંનુ ખો, મહારાજ, સો વેજ્જો ગિલાનકં સમ્પત્તે કાલે ભેસજ્જં પાયેતિ, ઉદાહુ અસમ્પત્તે કાલે’’તિ? ‘‘સમ્પત્તે કાલે, ભન્તે, ગિલાનકં ભેસજ્જં પાયેતિ, નો અસમ્પત્તે કાલે’’તિ? ‘‘એવમેવ ખો, મહારાજ, ભગવા સબ્બઞ્ઞૂ સબ્બદસ્સાવી ન અસમ્પત્તે કાલે સાવકાનં સિક્ખાપદં પઞ્ઞાપેતિ, સમ્પત્તે કાલે સાવકાનં સિક્ખાપદં પઞ્ઞાપેતિ યાવજીવં અનતિક્કમનીય’’ન્તિ.

‘‘કલ્લોસિ, ભન્તે નાગસેના’’તિ.

સબ્બઞ્ઞૂભાવપઞ્હો દુતિયો.