૫. આનન્દસુત્તવણ્ણના

૨૨૫. પઞ્ચમે આનન્દોતિ ધમ્મભણ્ડાગારિકત્થેરો. અતિવેલન્તિ અતિક્કન્તં વેલં. ગિહિસઞ્ઞત્તિબહુલોતિ રત્તિઞ્ચ દિવા ચ બહુકાલં ગિહી સઞ્ઞાપયન્તો. ભગવતિ પરિનિબ્બુતે મહાકસ્સપત્થેરો થેરં આહ – ‘‘આવુસો, મયં રાજગહે વસ્સં ઉપગન્ત્વા ધમ્મં સઙ્ગાયિસ્સામ, ગચ્છ ત્વં અરઞ્ઞં પવિસિત્વા ઉપરિમગ્ગત્તયત્થાય વાયામં કરોહી’’તિ. સો ભગવતો પત્તચીવરમાદાય કોસલરટ્ઠં ગન્ત્વા એકસ્મિં અરઞ્ઞાવાસે વસિત્વા પુનદિવસે એકં ગામં પાવિસિ. મનુસ્સા થેરં દિસ્વા – ‘‘ભન્તે આનન્દ, તુમ્હે પુબ્બે સત્થારા સદ્ધિં આગચ્છથ. અજ્જ એકકાવ આગતા. કહં સત્થારં ઠપેત્વા આગતત્થ? ઇદાનિ કસ્સ પત્તચીવરં ગહેત્વા વિચરથ? કસ્સ મુખોદકં દન્તકટ્ઠં દેથ, પરિવેણં સમ્મજ્જથ, વત્તપટિવત્તં કરોથા’’તિ બહું વત્વા પરિદેવિંસુ. થેરો – ‘‘મા, આવુસો, સોચિત્થ, મા પરિદેવિત્થ, અનિચ્ચા સઙ્ખારા’’તિઆદીનિ વત્વા તે સઞ્ઞાપેત્વા ભત્તકિચ્ચાવસાને વસનટ્ઠાનમેવ ગચ્છતિ. મનુસ્સા સાયમ્પિ તત્થ ગન્ત્વા તથેવ પરિદેવન્તિ. થેરોપિ તથેવ ઓવદતિ. તં સન્ધાયેતં વુત્તં. અજ્ઝભાસીતિ ‘‘અયં થેરો ભિક્ખુસઙ્ઘસ્સ કથં સુત્વા ‘સમણધમ્મં કરિસ્સામી’તિ અરઞ્ઞં પવિસિત્વા ઇદાનિ ગિહી સઞ્ઞાપેન્તો વિહરતિ, સત્થુ સાસનં અસઙ્ગહિતપુપ્ફરાસિ વિય ઠિતં, ધમ્મસઙ્ગહં ન કરોતિ, ચોદેસ્સામિ ન’’ન્તિ ચિન્તેત્વા અભાસિ.

પસક્કિયાતિ પવિસિત્વા. હદયસ્મિં ઓપિયાતિ કિચ્ચતો ચ આરમ્મણતો ચ હદયમ્હિ પક્ખિપિત્વા. ‘‘નિબ્બાનં પાપુણિસ્સામી’’તિ વીરિયં કરોન્તો નિબ્બાનં કિચ્ચતો હદયમ્હિ ઓપેતિ નામ, નિબ્બાનારમ્મણં પન સમાપત્તિં અપ્પેત્વા નિસીદન્તો આરમ્મણતો. તદુભયમ્પિ સન્ધાયેસા ભાસતિ. ઝાયાતિ દ્વીહિ ઝાનેહિ ઝાયિકો ભવ. બિળિબિળિકાતિ અયં ગિહીહિ સદ્ધિં બિળિબિળિકથા. પઞ્ચમં.