૨. ઉપટ્ઠાનસુત્તવણ્ણના

૨૨૨. દુતિયે સુપતીતિ અયં કિર ખીણાસવો, સો દૂરે ભિક્ખાચારગામં ગન્ત્વા આગતો પણ્ણસાલાય પત્તચીવરં પટિસામેત્વા અવિદૂરે જાતસ્સરં ઓતરિત્વા ગત્તાનિ ઉતું ગાહાપેત્વા દિવાટ્ઠાનં સમ્મજ્જિત્વા તત્થ નીચમઞ્ચકં પઞ્ઞાપેત્વા નિદ્દં અનોક્કમન્તોવ નિપન્નો. ખીણાસવસ્સાપિ હિ કાયદરથો હોતિયેવાતિ તસ્સ વિનોદનત્થં, તં સન્ધાય સુપતીતિ વુત્તં. અજ્ઝભાસીતિ ‘‘અયં ભિક્ખુ સત્થુ સન્તિકે કમ્મટ્ઠાનં ગહેત્વા દિવા સુપતિ, દિવાસોપ્પઞ્ચ નામેતં વડ્ઢિતં દિટ્ઠધમ્મિકસમ્પરાયિકં અત્થં નાસેતી’’તિ મઞ્ઞમાના ‘‘ચોદેસ્સામિ ન’’ન્તિ ચિન્તેત્વા અભાસિ.

આતુરસ્સાતિ જરાતુરો રોગાતુરો કિલેસાતુરોતિ તયો આતુરા, તેસુ કિલેસાતુરં સન્ધાયેવમાહ. સલ્લવિદ્ધસ્સાતિ સવિસેન સત્તિસલ્લેન વિય અવિજ્જાવિસવિટ્ઠેન તણ્હાસલ્લેન હદયે વિદ્ધસ્સ. રુપ્પતોતિ ઘટ્ટિયમાનસ્સ.

ઇદાનિસ્સ કામેસુ આદીનવં કથયન્તી અનિચ્ચાતિઆદિમાહ. તત્થ અસિતન્તિ તણ્હાદિટ્ઠિનિસ્સયેન અનિસ્સિતં. કસ્મા પબ્બજિતં તપેતિ એવરૂપં ખીણાસવં દિવાસોપ્પં ન તપતિ, તાદિસં પન કસ્મા ન તપેસ્સતીતિ? વદતિ. થેરસ્સેવ વા એતં વચનં, તસ્મા અયમેત્થ અત્થો – બદ્ધેસુ મુત્તં અસિતં માદિસં ખીણાસવપબ્બજિતં કસ્મા દિવાસોપ્પં તપે, ન તપેસ્સતીતિ? સેસગાથાસુપિ એસેવ નયો. દેવતાય હિ વચનપક્ખે – ‘‘એવરૂપં ખીણાસવપબ્બજિતં દિવાસોપ્પં ન તપતિ, તાદિસં પન કસ્મા ન તપેસ્સતિ? તપેસ્સતિયેવા’’તિ અત્થો. થેરસ્સ વચનપક્ખે – ‘‘એવરૂપં માદિસં ખીણાસવપબ્બજિતં કસ્મા દિવાસોપ્પં તપે? ન તપતિયેવા’’તિ અત્થો. અયં પનેત્થ અનુત્તાનપદવણ્ણના. વિનયાતિ વિનયેન. સમતિક્કમાતિ વટ્ટમૂલિકાય અવિજ્જાય સમતિક્કમેન. તં ઞાણન્તિ તં ચતુસચ્ચઞાણં. પરમોદાનન્તિ પરમપરિસુદ્ધં. પબ્બજિતન્તિ એવરૂપેન ઞાણેન સમન્નાગતં પબ્બજિતં. વિજ્જાયાતિ ચતુત્થમગ્ગવિજ્જાય. આરદ્ધવીરિયન્તિ પગ્ગહિતવીરિયં પરિપુણ્ણવીરિયં. દુતિયં.