૩. કસ્સપગોત્તસુત્તવણ્ણના

૨૨૩. તતિયે છેતન્તિ એકં મિગલુદ્દકં. ઓવદતીતિ સો કિર મિગલુદ્દકો પાતોવ ભુઞ્જિત્વા ‘‘મિગે વધિસ્સામી’’તિ અરઞ્ઞં પવિટ્ઠો એકં રોહિતમિગં દિસ્વા ‘‘સત્તિયા નં પહરિસ્સામી’’તિ અનુબન્ધમાનો થેરસ્સ પઠમસુત્તે વુત્તનયેનેવ દિવાવિહારં નિસિન્નસ્સ અવિદૂરેન પક્કમતિ. અથ નં થેરો – ‘‘ઉપાસક, પાણાતિપાતો નામેસ અપાયસંવત્તનિકો અપ્પાયુકસંવત્તનિકો, સક્કા અઞ્ઞેનપિ કસિવણિજ્જાદિકમ્મેન દારભરણં કાતું, મા એવરૂપં કક્ખળકમ્મં કરોહી’’તિ આહ. સોપિ ‘‘મહાપંસુકૂલિકત્થેરો કથેતી’’તિ ગારવેન ઠત્વા સોતું આરદ્ધો. અથસ્સ સોતુકામતં જનેસ્સામીતિ થેરો અઙ્ગુટ્ઠકં જાલાપેસિ. સો અક્ખીહિપિ પસ્સતિ, કણ્ણેહિપિ સુણાતિ, ચિત્તં પનસ્સ ‘‘અસુકટ્ઠાનં મિગો ગતો ભવિસ્સતિ, અસુકતિત્થં ઓતિણ્ણો, તત્થ નં ગન્ત્વા ઘાતેત્વા યાવદિચ્છકં મંસં ખાદિત્વા સેસં કાજેનાદાય ગન્ત્વા પુત્તકે તોસેસ્સામી’’તિ એવં મિગસ્સેવ અનુપદં ધાવતિ. એવં વિક્ખિત્તચિત્તસ્સ ધમ્મં દેસેન્તં થેરં સન્ધાય વુત્તં ‘‘ઓવદતી’’તિ. અજ્ઝભાસીતિ ‘‘અયં થેરો અદારું તચ્છન્તો વિય અખેત્તે વપ્પન્તો વિય અત્તનોપિ કમ્મં નાસેતિ, એતસ્સાપિ ચોદેસ્સામિ ન’’ન્તિ અભાસિ.

અપ્પપઞ્ઞન્તિ નિપ્પઞ્ઞં. અચેતસન્તિ કારણજાનનસમત્થેન ચિત્તેન રહિતં. મન્દોવાતિ અન્ધબાલો વિય. સુણાતીતિ તવ ધમ્મકથં સુણાતિ. ન વિજાનાતીતિ અત્થમસ્સ ન જાનાતિ. આલોકેતીતિ તવ પુથુજ્જનિકઇદ્ધિયા જલન્તં અઙ્ગુટ્ઠકં આલોકેતિ. ન પસ્સતીતિ એત્થ ‘‘નેવ તેલં ન વટ્ટિ ન દીપકપલ્લિકા, થેરસ્સ પન આનુભાવેનાયં જલતી’’તિ ઇમં કારણં ન પસ્સતિ. દસ પજ્જોતેતિ દસસુ અઙ્ગુલીસુ દસ પદીપે. રૂપાનીતિ કારણરૂપાનિ. ચક્ખૂતિ પઞ્ઞાચક્ખુ. સંવેગમાપાદીતિ કિં મે ઇમિનાતિ? વીરિયં પગ્ગય્હ પરમવિવેકં અરહત્તમગ્ગં પટિપજ્જિ. તતિયં.