૧૪. ગન્ધત્થેનસુત્તવણ્ણના

૨૩૪. ચુદ્દસમે અજ્ઝભાસીતિ તં ભિક્ખું નાળે ગહેત્વા પદુમં સિઙ્ઘમાનં દિસ્વાવ – ‘‘અયં ભિક્ખુ સત્થુ સન્તિકે કમ્મટ્ઠાનં ગહેત્વા સમણધમ્મં કાતું અરઞ્ઞં પવિટ્ઠો ગન્ધારમ્મણં ઉપનિજ્ઝાયતિ, સ્વાયં અજ્જ ઉપસિઙ્ઘં સ્વેપિ પુનદિવસેપિ ઉપસિઙ્ઘિસ્સતિ, એવમસ્સ સા ગન્ધતણ્હા વડ્ઢિત્વા દિટ્ઠધમ્મિકસમ્પરાયિકં અત્થં નાસેસ્સતિ, મા મયિ પસ્સન્તિયા નસ્સતુ, ચોદેસ્સામિ ન’’ન્તિ ઉપસઙ્કમિત્વા અભાસિ.

એકઙ્ગમેતં થેય્યાનન્તિ થેનિતબ્બાનં રૂપારમ્મણાદીનં પઞ્ચકોટ્ઠાસાનં ઇદં એકઙ્ગં, એકકોટ્ઠાસોતિ અત્થો. ન હરામીતિ ન ગહેત્વા ગચ્છામિ. આરાતિ દૂરે નાળે ગહેત્વા નામેત્વા દૂરે ઠિતો ઉપસિઙ્ઘામીતિ વદતિ. વણ્ણેનાતિ કારણેન.

ય્વાયન્તિ યો અયં. તસ્મિં કિર દેવતાય સદ્ધિં કથેન્તેયેવ એકો તાપસો ઓતરિત્વા ભિસખનનાદીનિ કાતું આરદ્ધો, તં સન્ધાયેવમાહ. આકિણ્ણકમ્મન્તોતિ એવં અપરિસુદ્ધકમ્મન્તો. અખીણકમ્મન્તોતિપિ પાઠો, કક્ખળકમ્મન્તોતિ અત્થો. ન વુચ્ચતીતિ ગન્ધચોરોતિ વા પુપ્ફચોરોતિ વા કસ્મા ન વુચ્ચતિ.

આકિણ્ણલુદ્દોતિ બહુપાપો ગાળ્હપાપો વા, તસ્મા ન વુચ્ચતિ. ધાતિચેલંવ મક્ખિતોતિ યથા ધાતિયા નિવત્થકિલિટ્ઠવત્થં ઉચ્ચારપસ્સાવપંસુમસિકદ્દમાદીહિ મક્ખિતં, એવમેવં રાગદોસાદીહિ મક્ખિતો. અરહામિ વત્તવેતિ અરહામિ વત્તું. દેવતાય ચોદના કિર સુગતાનુસિટ્ઠિસદિસા, ન તં લામકા હીનાધિમુત્તિકા મિચ્છાપટિપન્નકપુગ્ગલા લભન્તિ. તસ્મિં પન અત્તભાવે મગ્ગફલાનં ભબ્બરૂપા પુગ્ગલા તં લભન્તિ, તસ્મા એવમાહ.

સુચિગવેસિનોતિ સુચીનિ સીલસમાધિઞાણાનિ ગવેસન્તસ્સ. અબ્ભામત્તં વાતિ વલાહકકૂટમત્તં વિય. જાનાસીતિ સુદ્ધો અયન્તિ જાનાસિ. વજ્જાસીતિ વદેય્યાસિ. નેવ તં ઉપજીવામાતિ દેવતા કિર ચિન્તેસિ – ‘‘અયં ભિક્ખુ અત્થિ મે હિતકામા દેવતા, સા મં ચોદેસ્સતિ સારેસ્સતીતિ પમાદમ્પિ અનુયુઞ્જેય્ય, નાસ્સ વચનં સમ્પટિચ્છિસ્સામી’’તિ. તસ્મા એવમાહ. ત્વમેવાતિ ત્વંયેવ. જાનેય્યાતિ જાનેય્યાસિ. યેનાતિ યેન કમ્મેન સુગતિં ગચ્છેય્યાસિ, તં કમ્મં ત્વંયેવ જાનેય્યાસીતિ. ચુદ્દસમં.

ઇતિ સારત્થપ્પકાસિનિયા

સંયુત્તનિકાય-અટ્ઠકથાય

વનસંયુત્તવણ્ણના નિટ્ઠિતા.