૬. યજમાનસુત્તવણ્ણના

૨૬૨. છટ્ઠે યજમાનાનન્તિ યજન્તાનં. તદા કિર અઙ્ગમગધવાસિકા મનુસ્સા અનુસંવચ્છરં સપ્પિમધુફાણિતાદીસુ અગ્ગં ગહેત્વા એકસ્મિં ઠાને દારૂનં સટ્ઠિમત્તે સકટભારે રાસિં કત્વા અગ્ગિં દત્વા પજ્જલિતકાલે ‘‘મહાબ્રહ્મુનો યજામા’’તિ તં સબ્બં પક્ખિપન્તિ. ‘‘એકવારં પક્ખિત્તં સહસ્સગુણફલં દેતી’’તિ નેસં લદ્ધિ. સક્કો દેવરાજા ‘‘સબ્બેપિમે સબ્બઅગ્ગાનિ ગહેત્વા ‘મહાબ્રહ્મુનો યજામા’તિ અગ્ગિમ્હિ ઝાપેન્તિ. અફલં કરોન્તિ, મયિ પસ્સન્તે મા નસ્સન્તુ, યથા બુદ્ધસ્સ ચેવ સઙ્ઘસ્સ ચ દત્વા બહું પુઞ્ઞં પસવન્તિ, એવં કરિસ્સામી’’તિ દારુરાસિં જલાપેત્વા ઓલોકેન્તેસુ મનુસ્સેસુ પુણ્ણમદિવસે બ્રહ્મત્તભાવં માપેત્વા મહાજનસ્સ પસ્સન્તસ્સેવ ચન્દમણ્ડલં ભિન્દિત્વા નિક્ખન્તો વિય અહોસિ. મહાજનો દિસ્વા ‘‘ઇમં યઞ્ઞં પટિગ્ગહેતું મહાબ્રહ્મા આગચ્છતી’’તિ જણ્ણુકેહિ ભૂમિયં પતિટ્ઠાય, અઞ્જલિં પગ્ગય્હ નમસ્સમાનો અટ્ઠાસિ. બ્રાહ્મણા આહંસુ ‘‘તુમ્હે ‘મયં તક્કેન કથેમા’તિ મઞ્ઞથ, ઇદાનિ પસ્સથ, અયં વો બ્રહ્મા સહત્થા યઞ્ઞં પટિગ્ગહેતું આગચ્છતી’’તિ. સક્કો આગન્ત્વા દારુચિતકમત્થકે આકાસે ઠત્વા ‘‘કસ્સાયં સક્કારો’’તિ પુચ્છિ? તુમ્હાકં, ભન્તે, પટિગ્ગણ્હથ નો યઞ્ઞન્તિ. તેન હિ આગચ્છથ, મા તુલં છડ્ડેત્વા હત્થેન તુલયિત્થ, અયં સત્થા ધુરવિહારે વસતિ, તં પુચ્છિસ્સામ ‘‘કસ્સ દિન્નં મહપ્ફલં હોતી’’તિ? ઉભયરટ્ઠવાસિનો ગહેત્વા સત્થુ સન્તિકં ગન્ત્વા પુચ્છન્તો એવમાહ.

તત્થ પુઞ્ઞપેક્ખાનન્તિ પુઞ્ઞં ઇચ્છન્તાનં પુઞ્ઞત્થિકાનં. ઓપધિકં પુઞ્ઞન્તિ ઉપધિવિપાકં પુઞ્ઞં. સઙ્ઘે દિન્નં મહપ્ફલન્તિ અરિયસઙ્ઘે દિન્નં વિપ્ફારવન્તં હોતિ. દેસનાવસાને ચતુરાસીતિપાણસહસ્સાનિ અમતપાનં પિવિંસુ. તતો પટ્ઠાય મનુસ્સા સબ્બાનિ અગ્ગદાનાનિ ભિક્ખુસઙ્ઘસ્સ અદંસુ. છટ્ઠં.