૨૯. રેવતત્થેરવત્થુ

યોધ પુઞ્ઞઞ્ચાતિ ઇમં ધમ્મદેસનં સત્થા પુબ્બારામે વિહરન્તો રેવતત્થેરં આરબ્ભ કથેસિ. વત્થુ ‘‘ગામે વા યદિ વારઞ્ઞે’’તિ (ધ. પ. ૯૮) ગાથાવણ્ણનાય વિત્થારિતમેવ. વુત્તઞ્હિ તત્થ (ધ. પ. અટ્ઠ. ૧.૯૮) –

પુન એકદિવસં ભિક્ખૂ કથં સમુટ્ઠાપેસું ‘‘અહો સામણેરસ્સ લાભો, અહો પુઞ્ઞં, યેન એકકેન પઞ્ચન્નં ભિક્ખુસતાનં પઞ્ચકૂટાગારસતાનિ કતાની’’તિ. સત્થા આગન્ત્વા ‘‘કાય નુત્થ, ભિક્ખવે, એતરહિ કથાય સન્નિસિન્ના’’તિ પુચ્છિત્વા ‘‘ઇમાય નામા’’તિ વુત્તે, ‘‘ભિક્ખવે, મય્હં પુત્તસ્સ નેવ પુઞ્ઞં અત્થિ, ન પાપં, ઉભયમસ્સ પહીન’’ન્તિ વત્વા ઇમં ગાથમાહ –

૪૧૨. ‘‘યોધ પુઞ્ઞઞ્ચ પાપઞ્ચ, ઉભો સઙ્ગમુપચ્ચગા;

અસોકં વિરજં સુદ્ધં, તમહં બ્રૂમિ બ્રાહ્મણ’’ન્તિ.

તત્થ ઉભોતિ દ્વેપિ પુઞ્ઞાનિ ચ પાપાનિ ચ છડ્ડેત્વાતિ અત્થો. સઙ્ગન્તિ રાગાદિભેદં સઙ્ગં. ઉપચ્ચગાતિ અતિક્કન્તો. વટ્ટમૂલકસોકાભાવેન અસોકં અબ્ભન્તરે રાગરજાદીનં અભાવેન વિરજં નિરુપક્કિલેસતાય સુદ્ધં તમહં બ્રાહ્મણં વદામીતિ અત્થો.

દેસનાવસાને બહૂ સોતાપત્તિફલાદીનિ પાપુણિંસૂતિ.

રેવતત્થેરવત્થુ એકૂનતિંસતિમં.