૭. પઞ્ચઉપાસકવત્થુ

યો પાણન્તિ ઇમં ધમ્મદેસનં સત્થા જેતવને વિહરન્તો પઞ્ચ ઉપાસકે આરબ્ભ કથેસિ.

તેસુ હિ એકો પાણાતિપાતાવેરમણિસિક્ખાપદમેવ રક્ખતિ, ઇતરે ઇતરાનિ. તે એકદિવસં ‘‘અહં દુક્કરં કરોમિ, દુક્કરં રક્ખામી’’તિ વિવાદાપન્ના સત્થુ સન્તિકં ગન્ત્વા વન્દિત્વા તમત્થં આરોચેસું. સત્થા તેસં કથં સુત્વા એકસીલમ્પિ કનિટ્ઠકં અકત્વા ‘‘સબ્બાનેવ દુરક્ખાની’’તિ વત્વા ઇમા ગાથા અભાસિ –

૨૪૬. ‘‘યો પાણમતિપાતેતિ, મુસાવાદઞ્ચ ભાસતિ;

લોકે અદિન્નમાદિયતિ, પરદારઞ્ચ ગચ્છતિ.

૨૪૭. ‘‘સુરામેરયપાનઞ્ચ, યો નરો અનુયુઞ્જતિ;

ઇધેવ મેસો લોકસ્મિં, મૂલં ખણતિ અત્તનો.

૨૪૮. ‘‘એવં ભો પુરિસ જાનાહિ, પાપધમ્મા અસઞ્ઞતા;

મા તં લોભો અધમ્મો ચ, ચિરં દુક્ખાય રન્ધયુ’’ન્તિ.

તત્થ યો પાણમતિપાતેતીતિ યો સાહત્થિકાદીસુ છસુ પયોગેસુ એકપયોગેનાપિ પરસ્સ જીવિતિન્દ્રિયં ઉપચ્છિન્દતિ. મુસાવાદન્તિ પરેસં અત્થભઞ્જનકં મુસાવાદઞ્ચ ભાસતિ. લોકે અદિન્નમાદિયતીતિ ઇમસ્મિં સત્તલોકે થેય્યાવહારાદીસુ એકેનપિ અવહારેન પરપરિગ્ગહિતં આદિયતિ. પરદારઞ્ચ ગચ્છતીતિ પરસ્સ રક્ખિતગોપિતેસુ ભણ્ડેસુ અપરજ્ઝન્તો ઉપ્પથચારં ચરતિ. સુરામેરયપાનન્તિ યસ્સ કસ્સચિ સુરાય ચેવ મેરયસ્સ ચ પાનં. અનુયુઞ્જતીતિ સેવતિ બહુલીકરોતિ. મૂલં ખણતીતિ તિટ્ઠતુ પરલોકો, સો પન પુગ્ગલો ઇધ લોકસ્મિંયેવ યેન ખેત્તવત્થુઆદિના મૂલેન પતિટ્ઠપેય્ય, તમ્પિ અટ્ઠપેત્વા વા વિસ્સજ્જેત્વા વા સુરં પિવન્તો અત્તનો મૂલં ખણતિ, અનાથો કપણો હુત્વા વિચરતિ. એવં, ભોતિ પઞ્ચદુસ્સીલ્યકમ્મકારકં પુગ્ગલં આલપતિ. પાપધમ્માતિ લામકધમ્મા. અસઞ્ઞતાતિ કાયસઞ્ઞતાદિરહિતા. અચેતસાતિપિ પાઠો, અચિત્તકાતિ અત્થો. લોભો અધમ્મો ચાતિ લોભો ચેવ દોસો ચ. ઉભયમ્પિ હેતં અકુસલમેવ. ચિરં દુક્ખાય રન્ધયુન્તિ ચિરકાલં નિરયદુક્ખાદીનં અત્થાય તં એતે ધમ્મા મા રન્ધેન્તુ મા મત્થેન્તૂતિ અત્થો.

દેસનાવસાને તે પઞ્ચ ઉપાસકા સોતાપત્તિફલે પતિટ્ઠહિંસુ, સમ્પત્તાનમ્પિ સાત્થિકા ધમ્મદેસના અહોસીતિ.

પઞ્ચઉપાસકવત્થુ સત્તમં.