૮. તિંસભિક્ખુવત્થુ

હંસાદિચ્ચપથેતિ ઇમં ધમ્મદેસનં સત્થા જેતવને વિહરન્તો તિંસ ભિક્ખૂ આરબ્ભ કથેસિ.

એકસ્મિઞ્હિ દિવસે તિંસમત્તા દિસાવાસિકા ભિક્ખૂ સત્થારં ઉપસઙ્કમિંસુ. આનન્દત્થેરો સત્થુ વત્તકરણવેલાય આગન્ત્વા તે ભિક્ખૂ દિસ્વા ‘‘સત્થારા ઇમેહિ સદ્ધિં પટિસન્થારે કતે વત્તં કરિસ્સામી’’તિ દ્વારકોટ્ઠકે અટ્ઠાસિ. સત્થાપિ તેહિ સદ્ધિં પટિસન્થારં કત્વા તેસં સારણીયધમ્મં કથેસિ. તં સુત્વા તે સબ્બેપિ અરહત્તં પત્વા ઉપ્પતિત્વા આકાસેન અગમિંસુ. આનન્દત્થેરો તેસુ ચિરાયન્તેસુ સત્થારં ઉપસઙ્કમિત્વા, ‘‘ભન્તે, ઇદાનેવ તિંસમત્તા ભિક્ખૂ આગતા, તે કુહિ’’ન્તિ પુચ્છિ. ‘‘ગતા, આનન્દા’’તિ. ‘‘કતરેન મગ્ગેન, ભન્તે’’તિ? ‘‘આકાસેનાનન્દા’’તિ. ‘‘કિં પન તે, ભન્તે, ખીણાસવા’’તિ? ‘‘આમાનન્દ, મમ સન્તિકે ધમ્મં સુત્વા અરહત્તં પત્તા’’તિ. તસ્મિં પન ખણે આકાસેન હંસા આગમિંસુ. સત્થા ‘‘યસ્સ ખો પનાનન્દ, ચત્તારો ઇદ્ધિપાદા સુભાવિતા, સો હંસા વિય આકાસેન ગચ્છતી’’તિ વત્વા ઇમં ગાથમાહ –

૧૭૫. ‘‘હંસાદિચ્ચપથે યન્તિ, આકાસે યન્તિ ઇદ્ધિયા;

નીયન્તિ ધીરા લોકમ્હા, જેત્વા મારં સવાહિનિ’’ન્તિ.

તસ્સત્થો – ઇમે હંસા આદિચ્ચપથે આકાસે ગચ્છન્તિ. યેસં ઇદ્ધિપાદા સુભાવિતા, તેપિ આકાસે યન્તિ ઇદ્ધિયા. ધીરા પણ્ડિતા સવાહિનિં મારં જેત્વા ઇમમ્હા વટ્ટલોકા નીયન્તિ, નિબ્બાનં પાપુણન્તીતિ અત્થો.

દેસનાવસાને બહૂ સોતાપત્તિફલાદીનિ પાપુણિંસૂતિ.

તિંસભિક્ખુવત્થુ અટ્ઠમં.