૪. સમ્બહુલઅધિમાનિકભિક્ખુવત્થુ

યાનિમાનીતિ ઇમં ધમ્મદેસનં સત્થા જેતવને વિહરન્તો સમ્બહુલે અધિમાનિકે ભિક્ખૂ આરબ્ભ કથેસિ.

પઞ્ચસતા કિર ભિક્ખૂ સત્થુ સન્તિકે કમ્મટ્ઠાનં ગહેત્વા અરઞ્ઞં પવિસિત્વા ઘટેન્તા વાયમન્તા ઝાનં નિબ્બત્તેત્વા ‘‘કિલેસાનં અસમુદાચારેન પબ્બજિતકિચ્ચં નો નિપ્ફન્નં, અત્તના પટિલદ્ધગુણં સત્થુ આરોચેસ્સામા’’તિ આગમિંસુ. સત્થા તેસં બહિદ્વારકોટ્ઠકં પત્તકાલેયેવ આનન્દત્થેરં આહ – ‘‘આનન્દ, એતેસં ભિક્ખૂનં પવિસિત્વા મયા દિટ્ઠેન કમ્મં નત્થિ, આમકસુસાનં ગન્ત્વા તતો આગન્ત્વા મં પસ્સન્તૂ’’તિ. થેરો ગન્ત્વા તેસં તમત્થં આરોચેસિ. તે ‘‘કિં અમ્હાકં આમકસુસાનેના’’તિ અવત્વાવ ‘‘દીઘદસ્સિના બુદ્ધેન કારણં દિટ્ઠં ભવિસ્સતી’’તિ આમકસુસાનં ગન્ત્વા તત્થ કુણપાનિ પસ્સન્તા એકાહદ્વીહપતિતેસુ કુણપેસુ આઘાતં પટિલભિત્વા તં ખણં પતિતેસુ અલ્લસરીરેસુ રાગં ઉપ્પાદયિંસુ, તસ્મિં ખણે અત્તનો સકિલેસભાવં જાનિંસુ. સત્થા ગન્ધકુટિયં નિસિન્નોવ ઓભાસં ફરિત્વા તેસં ભિક્ખૂનં સમ્મુખે કથેન્તો વિય ‘‘નપ્પતિરૂપં નુ ખો, ભિક્ખવે, તુમ્હાકં એવરૂપં અટ્ઠિસઙ્ઘાતં દિસ્વા રાગરતિં ઉપ્પાદેતુ’’ન્તિ વત્વા ઇમં ગાથમાહ –

૧૪૯. ‘‘યાનિમાનિ અપત્થાનિ, અલાબૂનેવ સારદે;

કાપોતકાનિ અટ્ઠીનિ, તાનિ દિસ્વાન કા રતી’’તિ.

તત્થ અપત્થાનીતિ છડ્ડિતાનિ. સારદેતિ સરદકાલે વાતાતપપહતાનિ તત્થ તત્થ વિપ્પકિણ્ણઅલાબૂનિ વિય. કાપોતકાનીતિ કપોતકવણ્ણાનિ. તાનિ દિસ્વાનાતિ તાનિ એવરૂપાનિ અટ્ઠીનિ દિસ્વા તુમ્હાકં કા રતિ, નનુ અપ્પમત્તકમ્પિ કામરતિં કાતું ન વટ્ટતિયેવાતિ અત્થો.

દેસનાવસાને તે ભિક્ખૂ યથાઠિતાવ અરહત્તં પત્વા ભગવન્તં અભિત્થવમાના આગન્ત્વા વન્દિંસૂતિ.

સમ્બહુલઅધિમાનિકભિક્ખુવત્થુ ચતુત્થં.