૩. સબ્બહુલકુમારકવત્થુ

સુખકામાનિ ભૂતાનીતિ ઇમં ધમ્મદેસનં સત્થા જેતવને વિહરન્તો સમ્બહુલે કુમારકે આરબ્ભ કથેસિ.

એકસ્મિઞ્હિ સમયે સત્થા સાવત્થિયં પિણ્ડાય પવિસન્તો અન્તરામગ્ગે સમ્બહુલે કુમારકે એકં ઘરસપ્પજાતિકં અહિં દણ્ડકેન પહરન્તે દિસ્વા ‘‘કુમારકા કિં કરોથા’’તિ પુચ્છિત્વા ‘‘અહિં, ભન્તે, દણ્ડકેન પહરામા’’તિ વુત્તે ‘‘કિં કારણા’’તિ પુન પુચ્છિત્વા ‘‘ડંસનભયેન, ભન્તે’’તિ વુત્તે ‘‘તુમ્હે ‘અત્તનો સુખં કરિસ્સામા’તિ ઇમં પહરન્તા નિબ્બત્તનિબ્બત્તટ્ઠાને સુખલાભિનો ન ભવિસ્સથ. અત્તનો સુખં પત્થેન્તેન હિ પરં પહરિતું ન વટ્ટતી’’તિ વત્વા અનુસન્ધિં ઘટેત્વા ધમ્મં દેસેન્તો ઇમા ગાથા અભાસિ –

૧૩૧. ‘‘સુખકામાનિ ભૂતાનિ, યો દણ્ડેન વિહિંસતિ;

અત્તનો સુખમેસાનો, પેચ્ચ સો ન લભતે સુખં.

૧૩૨. ‘‘સુખકામાનિ ભૂતાનિ, યો દણ્ડેન ન હિંસતિ;

અત્તનો સુખમેસાનો, પેચ્ચ સો લભતે સુખ’’ન્તિ.

તત્થ યો દણ્ડેનાતિ યો પુગ્ગલો દણ્ડેન વા લેડ્ડુઆદીહિ વા વિહેઠેતિ. પેચ્ચ સો ન લભતે સુખન્તિ સો પુગ્ગલો પરલોકે મનુસ્સસુખં વા દિબ્બસુખં વા પરમત્થભૂતં વા નિબ્બાનસુખં ન લભતિ. દુતિયગાથાય પેચ્ચ સો લભતેતિ સો પુગ્ગલો પરલોકે વુત્તપ્પકારં તિવિધમ્પિ સુખં લભતીતિ અત્થો.

દેસનાવસાને પઞ્ચસતાપિ તે કુમારકા સોતાપત્તિફલે પતિટ્ઠહિંસૂતિ.

સમ્બહુલકુમારકવત્થુ તતિયં.