૧૨. યથાસન્થતિકઙ્ગકથા

૩૫. યથાસન્થતિકઙ્ગમ્પિ ‘‘સેનાસનલોલુપ્પં પટિક્ખિપામિ, યથાસન્થતિકઙ્ગં સમાદિયામી’’તિ ઇમેસં અઞ્ઞતરવચનેન સમાદિન્નં હોતિ.

તેન પન યથાસન્થતિકેન યદસ્સ સેનાસનં ‘‘ઇદં તુય્હં પાપુણાતી’’તિ ગાહિતં હોતિ, તેનેવ તુટ્ઠબ્બં, ન અઞ્ઞો ઉટ્ઠાપેતબ્બો. ઇદમસ્સ વિધાનં.

પભેદતો પન અયમ્પિ તિવિધો હોતિ. તત્થ ઉક્કટ્ઠો અત્તનો પત્તસેનાસનં દૂરેતિ વા અચ્ચાસન્નેતિ વા અમનુસ્સદીઘજાતિકાદીહિ ઉપદ્દુતન્તિ વા ઉણ્હન્તિ વા સીતલન્તિ વા પુચ્છિતું ન લભતિ. મજ્ઝિમો પુચ્છિતું લભતિ. ગન્ત્વા પન ઓલોકેતું ન લભતિ. મુદુકો ગન્ત્વા ઓલોકેત્વા સચસ્સ તં ન રુચ્ચતિ, અઞ્ઞં ગહેતું લભતિ.

ઇમેસં પન તિણ્ણમ્પિ સેનાસનલોલુપ્પે ઉપ્પન્નમત્તે ધુતઙ્ગં ભિજ્જતીતિ અયમેત્થ ભેદો.

અયં પનાનિસંસો, ‘‘યં લદ્ધં તેન તુટ્ઠબ્બ’’ન્તિ (જા. ૧.૧.૧૩૬; પાચિ. ૭૯૩) વુત્તોવાદકરણં, સબ્રહ્મચારીનં હિતેસિતા, હીનપણીતવિકપ્પપરિચ્ચાગો, અનુરોધવિરોધપ્પહાનં, અત્રિચ્છતાય દ્વારપિદહનં, અપ્પિચ્છતાદીનં અનુલોમવુત્તિતાતિ.

યં લદ્ધં તેન સન્તુટ્ઠો, યથાસન્થતિકો યતિ;

નિબ્બિકપ્પો સુખં સેતિ, તિણસન્થરકેસુપિ.

ન સો રજ્જતિ સેટ્ઠમ્હિ, હીનં લદ્ધા ન કુપ્પતિ;

સબ્રહ્મચારિનવકે, હિતેન અનુકમ્પતિ.

તસ્મા અરિયસતાચિણ્ણં, મુનિપુઙ્ગવવણ્ણિતં;

અનુયુઞ્જેથ મેધાવી, યથાસન્થતરામતન્તિ.

અયં યથાસન્થતિકઙ્ગે સમાદાનવિધાનપ્પભેદભેદાનિસંસવણ્ણના.