૭. પઠમઅપાસાદિકસુત્તં

૨૧૭. ‘‘પઞ્ચિમે, ભિક્ખવે, આદીનવા અપાસાદિકે. કતમે પઞ્ચ? અત્તાપિ અત્તાનં ઉપવદતિ, અનુવિચ્ચ વિઞ્ઞૂ ગરહન્તિ, પાપકો કિત્તિસદ્દો અબ્ભુગ્ગચ્છતિ, સમ્મૂળ્હો કાલં કરોતિ, કાયસ્સ ભેદા પરં મરણા અપાયં દુગ્ગતિં વિનિપાતં નિરયં ઉપપજ્જતિ. ઇમે ખો, ભિક્ખવે, પઞ્ચ આદીનવા અપાસાદિકે.

‘‘પઞ્ચિમે, ભિક્ખવે, આનિસંસા પાસાદિકે. કતમે પઞ્ચ? અત્તાપિ અત્તાનં ન ઉપવદતિ, અનુવિચ્ચ વિઞ્ઞૂ પસંસન્તિ, કલ્યાણો કિત્તિસદ્દો અબ્ભુગ્ગચ્છતિ, અસમ્મૂળ્હો કાલં કરોતિ, કાયસ્સ ભેદા પરં મરણા સુગતિં સગ્ગં લોકં ઉપપજ્જતિ. ઇમે ખો, ભિક્ખવે, પઞ્ચ આનિસંસા પાસાદિકે’’તિ. સત્તમં.