૧૦. મધુરાસુત્તં

૨૨૦. ‘‘પઞ્ચિમે, ભિક્ખવે, આદીનવા મધુરાયં. કતમે પઞ્ચ? વિસમા, બહુરજા, ચણ્ડસુનખા, વાળયક્ખા, દુલ્લભપિણ્ડા – ઇમે ખો, ભિક્ખવે, પઞ્ચ આદીનવા મધુરાય’’ન્તિ. દસમં.

અક્કોસકવગ્ગો દુતિયો.