૯. આઘાતવત્થુસુત્તં

૭૯. [અ. નિ. ૯.૨૯] ‘‘દસયિમાનિ, ભિક્ખવે, આઘાતવત્થૂનિ. કતમાનિ દસ? ‘અનત્થં મે અચરી’તિ આઘાતં બન્ધતિ; ‘અનત્થં મે ચરતી’તિ આઘાતં બન્ધતિ; ‘અનત્થં મે ચરિસ્સતી’તિ આઘાતં બન્ધતિ; ‘પિયસ્સ મે મનાપસ્સ અનત્થં અચરી’તિ…પે… ‘અનત્થં ચરતી’તિ…પે… ‘અનત્થં ચરિસ્સતી’તિ આઘાતં બન્ધતિ, ‘અપ્પિયસ્સ મે અમનાપસ્સ અત્થં અચરી’તિ…પે… ‘અત્થં ચરતી’તિ…પે… ‘અત્થં ચરિસ્સતી’તિ આઘાતં બન્ધતિ; અટ્ઠાને ચ કુપ્પતિ – ઇમાનિ ખો, ભિક્ખવે, દસ આઘાતવત્થૂની’’તિ. નવમં.