૧૦. આઘાતપટિવિનયસુત્તં

૮૦. ‘‘દસયિમે, ભિક્ખવે, આઘાતપટિવિનયા. કતમે દસ? ‘અનત્થં મે અચરિ, તં કુતેત્થ લબ્ભા’તિ આઘાતં પટિવિનેતિ, ‘અનત્થં મે ચરતિ, તં કુતેત્થ લબ્ભા’તિ આઘાતં પટિવિનેતિ, ‘અનત્થં મે ચરિસ્સતિ, તં કુતેત્થ લબ્ભા’તિ આઘાતં પટિવિનેતિ, પિયસ્સ મે મનાપસ્સ અનત્થં અચરિ…પે… ચરતિ…પે… ચરિસ્સતિ, તં કુતેત્થ લબ્ભાતિ આઘાતં પટિવિનેતિ, અપ્પિયસ્સ મે અમનાપસ્સ અત્થં અચરિ…પે… અત્થં ચરતિ…પે… અત્થં ચરિસ્સતિ, તં કુતેત્થ લબ્ભાતિ આઘાતં પટિવિનેતિ, અટ્ઠાને ચ ન કુપ્પતિ – ઇમે ખો, ભિક્ખવે, દસ આઘાતપટિવિનયા’’તિ. દસમં.

આકઙ્ખવગ્ગો તતિયો.