परिक्खारहारवण्णना
आघातादीनं ‘‘अनत्थं मे अचरी’’तिआदीनि (ध. स. १२३७; विभ. ९०९) एकूनवीसति आघातवत्थूनि हेतु. आनन्दादीनं आरम्मणाभिसिनेहो हेतु. सीलस्स हिरिओत्तप्पं, अप्पिच्छतादयो च हेतु. ‘‘गम्भीरा’’तिआदिना वुत्तधम्मस्स सब्बापि पारमियो हेतु. विसेसेन पञ्ञापारमी. दिट्ठीनं असप्पुरिसूपनिस्सयो, असद्धम्मस्सवनं मिच्छाभिनिवेसेन अयोनिसोमनसिकारो च अविसेसेन हेतु. विसेसेन पन सस्सतवादादीनं अतीतजातिअनुस्सरणादि हेतु. वेदनानं अविज्जा, तण्हा, कम्मादिफस्सो च हेतु. अनुपादाविमुत्तिया अरियमग्गो हेतु. अञ्ञाणस्स अयोनिसोमनसिकारो हेतु. तण्हाय संयोजनियेसु अस्सादानुपस्सना हेतु. फस्सस्स सळायतनानि हेतु. सळायतनस्स नामरूपं हेतु. भवनेत्तिसमुच्छेदस्स विसुद्धिभावना हेतूति अयं परिक्खारसङ्खाते हेतुपच्चये निद्धारेत्वा संवण्णनालक्खणो परिक्खारहारो नाम, तेन वुत्तं ‘‘ये धम्मा यं धम्मं, जनयन्तिप्पच्चया परम्परतो’’तिआदि.