वेवचनहारवण्णना

‘‘ममं मम मे’’ति परियायवचनं. ‘वा यदि चा’’ति परियायवचनं. ‘‘भिक्खवे समणा तपस्सिनो’’ति परियायवचनं. ‘‘परे अञ्ञे पटिविरुद्धा’’ति…पे… नं. ‘‘अवण्णं अकित्तिं निन्द’’न्ति…पे… नं. ‘‘भासेय्युं भणेय्युं कथेय्यु’’न्ति…पे… नं. ‘‘धम्मस्स विनयस्स सत्थुसासनस्सा’’ति…पे… नं. ‘‘सङ्घस्स समूहस्स गणस्सा’’ति…पे… नं. ‘‘तत्र तत्थ तेसू’’ति…पे… नं. ‘‘तुम्हेहि वो भवन्तेही’’ति…पे… नं. ‘‘आघातो दोसो ब्यापादो’’ति…पे… नं ‘‘अप्पच्चयो दोमनस्सं चेतसिकदुक्ख’’न्ति…पे… नं. ‘‘चेतसो चित्तस्स मनसो’’ति…पे… नं. ‘‘अनभिरद्धि ब्यापत्ति मनोपदोसो’’ति…पे… नं. ‘‘न नो अ मा’’ति…पे… नं. ‘‘करणीया उप्पादेतब्बा पवत्तेतब्बा’’ति परियायवचनं. इमिना नयेन सब्बपदेसु वेवचनं वत्तब्बन्ति अयं तस्स तस्स अत्थस्स तंतंपरियायसद्दयोजनालक्खणो वेवचनहारो नाम. वुत्तञ्हेतं ‘‘वेवचनानि बहूनि तु, सुत्ते वुत्तानि एकधम्मस्सा’’तिआदि (नेत्ति. ४.१०).